Bakker van vader op zoon

Ylmaz en zoon Kadir (Foto: Lisa-Marie Declerck)

Bakkerij Aktief is een begrip in Ledeberg en vandaag lijkt die er altijd geweest. Maar dat is niet zo. De Ledebergse Raconteurs zochten vader en zoon Karadag op voor een gesprek.

Bakker Ylmaz Karadag en zoon Kadir vertellen In een ver verleden, zowel in afstand als in tijd, was bakker Ylmaz Karadag een vrome Imam in Turkije. Ruim 10 jaar werkte hij er in een moskee. Hij onderrichtte er jong en minder jong in de leer van de Allerhoogste, stond de mensen bij met woord en daad. Maar het lot had voor hem iets anders in petto; het bracht hem naar Gent. Hij leerde hier de bakkersstiel en via een tussenstop in de Dampoortwijk kwam hij naar Ledeberg. Met vlijt, noeste arbeid, sparen en veel rekenen verwezenlijkte hij zijn droom: waar niets was, zelfs geen muren, behalve de vervuilde restanten van een voormalig benzinestation stampte hij een goed draaiend bakkerijtje met tearoom uit de grond.

Ylmaz: “Ik heb het gedurfd, het geprobeerd en ja, het is gelukt. De eerste jaren hebben we dag en nacht gewerkt want onze broden werden niet alleen ’s nachts gebakken maar ook overdag. Mijn vrouw hielp mee in de winkel en de tearoom. We hebben ons broodassortiment uitgebreid, alsook ons gebak, van ontbijtkoeken tot kleine biscuiterie. Ook voor Turkse pizza, dürüm, kaaskoeken, allerlei belegde broodjes, koude en warme dranken kan je bij ons terecht. Wanneer het heel druk is helpen ook de twee dochters flink mee.”

Zoon Kadir werkt voltijds mee in de zaak. Hij is geen broodbakker. Hij heeft meer kennis van patisserie, wat hij een paar jaar studeerde. De bakkersstiel op zich heeft zijn hart niet gestolen. Hij weet dat het hard, heel hard werken is, want al heel vroeg hielp hij mee in de bakkerij. Daarom doet Kadir waar hij goed in is. De winkel bemannen, het verkopen, het zakelijke. Het zoeken naar oplossingen bij praktische problemen. Kadir: “Ik weet dat ik het veel gemakkelijker heb dan mijn ouders maar ik krijg niets voor niets. Ik moet er ook hard voor werken en zo wil mijn vader me, met vallen en opstaan, leren hoe ik het goed moet doen. Door verantwoordelijkheid te nemen. Het zelf doen is nog altijd de beste leerschool."

Zowel vader als zoon vinden integreren heel belangrijk. Ylmaz: “We spreken thuis een andere taal, geloven iets anders, eten misschien wat anders maar zijn mensen net zoals jij en iedere andere. Net zoals jij maken we ook plezier, maken we ruzie, hebben we lief, maken we ons zorgen, werken we aan een fijne plek waar het goed wonen is. Dus racisme? Dat woord en de betekenis ervan kennen we niet, willen we niet kennen.”

Kadir, de jongste bakker van Ledeberg, een jonge snaak van 22, heeft een belangrijke boodschap voor de overheid: “Geef kansen aan jongeren, geef hen werk, de mogelijkheid om hun talenten te ontdekken en te ontplooien want zinloos en nutteloos rondhangen doet niemand goed.”

Om af te ronden wil ik weten sinds wanneer bakkerij Aktief actief is in Ledeberg. Kadir denkt dat papa het niet precies weet. Mis! Ylmaz weet het maar al te best: “Weet jij wanneer we met de Euro begonnen?” vraagt hij. “Dat was in 2001 want ik ging in de bank Belgische franken halen van mijn lening en ik kreeg Euro. Dat vergeet ik nooit”. Zo zie je maar weer eens dat ouderen het (nog vaak) bij het rechte eind hebben.