De eerste ontharde straat verzacht de buurt

Waarvoor hebben we de beton en tegelstenen écht nodig? Is er geen mogelijkheid om de stukken die niet essentieel zijn om te vormen in grasstroken, eet- en plukbare struiken en bloemperken, tuintjes of ander groen en meteen ook een sociale dimensie aan te koppelen om ontmoeting centraal te stellen (bijv. banken en tafels), ruimte te geven aan spelende kinderen (stukken beton om zaken op wieltjes te laten rollen) en rust voor mensen op rust (afscherming met hagen)? Uiteraard is een minimale verharding nodig om noodzakelijk verkeer zoals ambulances door te laten en verbouwingen mogelijk te houden.

Door dit plan vorm te geven met de straatbewoners, maar ook de behoeften van de buurt, Wibier-bewoners op rust, lokale (natuur)verenigingen, etc. er in op te nemen kunnen we komen van een doorgangstraat naar een trage straat voor de buurt.

Als straat willen we hiervoor uiteraard zelf de handen uit de mouwen steken, maar organisaties als het GMF zijn hierin ook een gedroomde partner gezien hun (internationale) expertise rond groen in de stad. De stad Gent is een essentiële partner als het gaat om goedkeuringen, co-auteurschap in de plannen, logistieke steun (ontharding bepaalde stukken) en planning.

Het is een duurzaam en kopieerbaar project. Andere steden en gemeenten kunnen uitgenodigd worden om er van te leren. De buurtbewoners zelf kunnen er over vertellen. Ook de straat kan gevuld worden met een kalender aan activiteiten (denk aan rommelmarkten, kerstbijeenkomsten, stilte concerten, ..). Ook permanente werking van de dagelijkse koffie aan de haag trekt interessante gesprekken. Een nieuwe trekpleister in het hoge noorden van Sint-Amandsberg.

🖐 Ik wil meehelpen aan dit project!