De zomer van de Neptune - Nadia De Waele (°1947)

”Dankzij de Neptune konden we als jonge tieners met volle teugen genieten van die jeugdige vlinders in de buik. Maar die eerste kus van mijn buurjongen was toch de kers op de taart!”

Nadia woonde als kind in de New Orleansstraat, in de 1ste sociale appartementen die in Meulestede waren gebouwd. In de zomer deden zij en haar stiefzus niets liever dan naar de Neptune fietsen. Dat deden ze meermaals per week, zo vaak als het mocht van haar mama. Het was altijd iets om naar uit te kijken. De Neptune bepaalde een groot deel van haar jeugd en werd zowat de vaste stek van Nadia en haar zus.

Nadia vertelt graag over die zoete tijd die nog altijd veel emoties en leuke herinneringen oproept. Ze denkt met liefde terug aan de open grasweide, haar oma’s boederij en de vele prille romances die ze heeft mogen kennen. Ze verhaalt vurig over hoe de Neptune haar zomers heeft gevormd.

Klein comfort in gouden tijden

Nadia vertelt in geuren en kleuren hoe speciaal het voor haar en haar vrienden was dat zij, als tieners, altijd zomaar naar de Neptune konden en mochten gaan. Het was een magische tijd, ook al waren jongeren minder verwend dan vandaag. Nadia: “Maar gouden tijden kosten helaas ook wat centjes.” Daarom mochten we niet zomaar alle dagen gaan, wat heel begrijpelijk was.”

Nadia herinnert zich ook dat de Neptune toch een zekere klasse had en dat er in Gent wel goedkopere zwembaden waren. “Iedereen was er welkom maar niet iedereen kwam daar zomaar”, verklaart Nadia. “Die cola of limonade, waar we allen zo naar uitkeken, voelde voor ons in die jaren toch aan als een beetje luxe. Maar goed, daar zitten ook alweer 60 jaar of 3 generaties tussen, hé!”

Jeugdig geflirt op de ligweide

Nadia geeft uitleg bij enkele foto’s waar zij, als 12-jarig meisje, op te zien is. “Er was een groot grasplein waar de plaatselijke jeugd graag samenkwam”. Zelf zocht Nadia voldoende afwisseling tussen de ligweide en het zwembad. Ook de jaren daarna bleef ze trouw terugkeren naar haar geliefde Neptune. Nadia: “Van mijn 12de tot mijn 15de trok ik er vaak heen met mijn vrienden en mijn buurjongen, Jackie Goethals. Dat was voor ons eigenlijk ‘the place to be’. Ook de cafetaria lokte Nadia wel eens voor een snack of een frisdrank. Maar de ware aantrekkingskracht ging volgens haar toch uit van de grote ligweide. Nadia: “Laat ons zeggen dat de jonge tieners daar met elkaar begonnen te flirten. Dat was het begin van het avontuur. Grandioos was dat; we vonden het daar ook zo mooi en gezellig”, gniffelt Nadia.

De eerste kus

Nadia bewaart talloze prachtige herinneringen aan haar tienertijd die ze kon doorbrengen in de Neptune. En 1 herinnering steekt er met kop en schouders bovenuit: haar 1ste kus. “Ik wist dat die dag mij altijd zou bijblijven”, glimlacht ze. “Die 1ste kus was toch de kers op de taart. “Hij was namelijk van mijn buurjongen”, lacht Nadia. “Als dat geen mooie herinnering is!” “Geloof me: alle tieners liepen daar toen verliefd rond.” Ook bij Nadia is het niet bij die ene kus gebleven. “Door de jaren heen heb ik dankzij de Neptune veel vrienden gemaakt en zomerliefjes en geflirt gekend. Ja, ik mag zeggen dat ik echt met volle teugen heb kunnen genieten van die jeugdige vlinders in de buik.”

Vriendschappen die blijven bestaan

Nadia trok vaak met haar stiefzus naar de Neptune, waar ze samen van alles beleefden. Ook nu houden de 2 zussen nog altijd goed contact, iets wat met veel anderen door de tijd wel wat vervaagd is. Toch is ze een 5-tal jaar geleden teruggekeerd met een vriendin om de oude sfeer nog eens op te snuiven en te giechelen over de vele gebeurtenissen die ze daar hadden meegemaakt. Nadine: “Het was die dag, net zoals tijdens de zomers van vroeger, heel warm en erg druk. Eerlijk gezegd vond ik het er nu wel iets te druk.”, lacht ze. Maar dat belette hen niet om te genieten van het mooie weer en de gezellige sfeer in de cafetaria.

Na het zwemmen op familiebezoek

Nadia passeert nog praktisch iedere dag aan de inmiddels gesloopte Neptune. De leegte die er nu is, voert haar gedachten terug in de tijd. Terug naar de Broekstraat in het natuurrijke Mariakerke, waar haar geliefde grootmoeder woonde. “Mijn oma had in de Broekstraat een boerderij met daarachter een boomgaard. Telkens als we naar de Neptune reden, combineerden we dat met een bezoekje aan haar.”, vertelt Nadia. “In de zomer toch minstens 2 keer per week. Het was alsof je daar in een andere wereld terechtkwam.” Die natuur en rust deden Nadia en haar stiefzus na de intense zwempartijen in de Neptune veel deugd.

De Neptune: geliefd en berucht

Nadia is altijd al een fervente zwemster geweest. Toch zwom ze het allerliefst in de Neptune, dat zwembad was echt iets speciaals voor haar. Ze deed niets liever dan baantjes trekken in het water. “Wel moest je enorm opletten rond de springplank, als je geen duiker op je hoofd wou krijgen.” Het vele volk in de Neptune zorgde voor de nodige ambiance. “Laat ons zeggen dat de Neptune in die tijd geliefd en berucht was”, lacht Nadia.

Of ze ook het nieuwe zwembad zal bezoeken? “Waarschijnlijk wel”, antwoordt Nadine. “Maar het zal dan toch eerder tijdens de rustige uurtjes zijn. Ik kijk er al naar uit om het samen met mijn kleinkind van 7 jaar, te ontdekken.”  

Het ophalen van zoveel jeugdherinneringen heeft Nadia zichtbaar emotioneel gemaakt. “Ik zal vanavond in bed zeker nog terugdenken aan alle zalige momenten die ik in de Neptune heb beleefd  en aan het kattenkwaad dat we er hebben uitgestoken”, lacht ze met sterretjes in haar ogen. “De Neptune bewaar ik voor altijd in mijn hart.”

Foto: Patrick Henry

Tekst: Liselot Vande Weghe