Filosoferen kan je niet afleren

Al vele jaren ontmoeten we met senioren: samen op stap; klusjes doen, animatie... Dit jaar wilden we verder gaan en als gelijken samen filosoferen.

Al vele jaren ontmoeten we senioren: samen op stap; klusjes doen, animatie... Dit jaar wilden we verder gaan en als gelijken samen filosoferen.

Al 12 jaar hebben we een bijzondere werking met de buurt en al 10 jaar gaan we tijdens de vakantie op vrijwilligerskamp. Beide initiatieven draaien sterk voor en met senioren. Wij hebben daar al super leuke dingen gedaan en hebben al een rits mooie herinneringen. 

Beklijvend blijven de vele uitstappen. Het bezoek aan de graven in de Westhoek met rusthuisbewoners en leerlingen uit zes verschillende Europese landen zullen we zo nooit vergeten. De 87-jarige man met de foto van zijn vader die thuiskwam na de eerste oorlog vergeet je nooit. Ook een bezoek met thuisgebonden zieken van Samana aan Pairi Daiza zal steeds bijblijven, dat park is echt een kwelling voor rolstoelgebruikers... maar het maakte de beleving enkel maar sterker.

Naast de hoogtepunten blijven natuurlijk de dagdagelijkse ontmoetingen meer dan de moeite waard. Het samen spelen in het rusthuis, de klusjes thuis, het kerstzingen, de ijsjes in het rusthuis,.... het zijn voor beide partijen steeds mooie momenten. Ook de droevige momenten zijn natuurlijk beklijvend, heel wat van de mensen die we bezochten zijn ondertussen gestorven. Deze zomer stierf er een rusthuisbewoner terwijl een leerling piano aan het spelen was in de recreatiezaal die er juist naast lag. De laatste geluiden die die persoon meenam waren mogelijks die piano noten.

Grootste activiteiten en kleine dagdagelijkse dingen: ze maken het leven mooier voor beide.

Vorig schooljaar en zomer kozen we bewust voor een extra dimensie. Heel veel wat we doen is niet altijd in een gelijke verhouding, wat ook niet kan. Wij helpen de senioren met de rolstoelen, wij helpen in de tuin, wij leggen spelletjes uit aan senioren, helpen om fruit te snijden om een fruitbrochette te maken. Wij kunnen dingen die zij niet meer kunnen en wij zijn altijd 'de helpers'. We wilden nog meer proberen om elkaar op een gelijke hoogte te vinden en dat lukte met het filosoferen. Dankzij de hulp van het seminariefilosofie werd het een succes. Het denken van senioren is soms niet meer zo vlug maar de levenswijsheid compenseert dat ruimschoots. 

We hebben met onze generatieklas de kaart van het filosoferen getrokken. We hebben vierdejaars uitgezonden met een lijst vragen voor senioren. Op abdijbezinning gingen we in gesprek over leven, god en dood met hoogbejaarde zusters en monniken. We gingen ook in rvt's en dagcentra onze filosofische vragen stellen. 

Elke keer weer merkten we de diepgang van veel gesprekken. Heel gevoelige thema's als de nakende dood, wat een leven mooi maakt of de hardheid van afhankelijkheid werden heel eenvoudig besproken. Onze leerlingen waren keer op keer onder de indruk van de antwoorden van de senioren.

Ook heel korte gesprekken met beginnende dementerenden hadden opvallend veel diepgang.

Voor herhaling vatbaar!

Datum: 

31 aug 2019

Locatie initiatief: 

Gent, Brugge en andere locaties

Contactpersoon:

peter parmentier

Sint Janscollege

peter.parmentier@sjc-gent.be

0477:834516