Floris en Blancefloer brug

Uiteraard is deze nieuwe brug een bijzonder geslaagd hedendaags technisch hoogstandje. Maar toch mogen we niet voorbijgaan aan de oeroude betekenis van het woord "brug", met name een verbinding tussen twee oevers waarbij zoals in woelige oorlogstijden bruggen vooral werden en nog altijd worden opgeblazen ten koste van een duurzame vrede. Deze nieuwe brug moet naast de technische vooruitgang ook een teken van liefde en vrede zijn. Daarom kozen wij voor de titel van een Europees verhaal ons overgeleverd uit de middeleeuwen. Meer bepaald het liefdesverhaal van een liefde tussen een Moorse prins uit Spanje en een christelijke jonkvrouw, dochter van een Franse graaf en gravin. Een klerk van de graaf van Vlaanderen, Diederik van Assenede, vertaalde het oorspronkelijk uit Frankrijk afkomstig verhaal in naar het Diets, in versvorm. Datzelfde liefdesverhaal verscheen tussen de 13° en 16° eeuw in niet minder dan 12 Europese landen. Als je het aan professor emeritus Jozef Janssens vraagt het enige middeleeuws verhaal dat niet over oorlog gaat. Sterker nog, de liefdesband tussen de geliefden kon een sultan uit de Arabische wereld uiteindelijk overtuigen om de jonge geliefden niet te doden. Hierdoor werd een vredesbrug geslagen tussen tegengestelde regio's. In tegenstelling tot het tapijt van Bayeux in Normandië waar het om een oorlogsverslaggeving gaat en er dus bruggen werden opgeblazen tussen Frankrijk en Engeland, in volstrekte tegenstelling is nu in Assenede en ver daarbuiten een soortgelijk tapijt geborduurd dat grensoverschrijdend is en alleen maar als enig motief "de liefde" tussen twee mensen verhaalt als een symbolische brug die twee oevers met elkaar verbindt. Broodnodig als je het ons vraagt in deze woelige tijden. Daarom dus " de Floris en Blancefloer-brug"-