In onzen tijd...
Van "Laat je inspireren en deel"
Ga naar het project

Jong en oud deelden hun mening over "onderwijs" door de jaren heen.
Eén keer per maand komt de generatieklas, een initiatief van ldc Wibier, SAVA Sint-Janscollege en Femma Sint-Amandsberg, samen. Vijftigplussers discussiëren er met jongeren van het 5e en 6e jaar secundair onderwijs. In november stond het thema ‘Onderwijs’ op het programma. De deelnemers van ldc Wibier en Femma volgden voor de gelegenheid een uurtje les, om te kunnen vergelijken met vroeger.
De praatnamiddag van negentien november werd ingeleid door de bezieler van het project: leraar Peter Parmentier. Hij speechte over de vergrijzing: “Het is belangrijk dat jongeren weten dat er ook actieve, frisse en geïnteresseerde senioren zijn, dat oudjes niet alleen maar petanque spelen en taart en koffie nuttigen op zondag. Ik vind het wel zeer wijs dat jonge mensen de moeite willen doen hun vrije woensdagnamiddag op te offeren om met de generatie van hun oma en opa over onderwijs van gedachten te wisselen.”
Digitaal
De ‘senioren’, onder leiding van vrijwilliger Johan Temmerman, begonnen over hun indrukken van het moderne onderwijs en al snel werd duidelijk dat er toch het een en het ander veranderd is. Gustaaf was veertig jaar drukker en is dus heel zijn leven met taal en boeken bezig geweest. Hij en zijn vrouw Denise woonden de les Nederlands bij en ze waren verbaasd hoe weinig er nog geschreven wordt. “Vroeger moest je notities nemen en die ’s avonds in het net overschrijven. Nu hebben ze met moeite nog een handboek, alles gebeurt digitaal.”
Antoinette keek tijdens de les chemie toe hoe de leerlingen proefjes deden. “Ze moesten alles nog in de kasten zoeken, wel wat rommelig.” Johan, de oud-lector en moderator van de praatnamiddag, voelde zich beter thuis in de les wiskunde waar vergelijkingen met drie onbekenden en matrixen werden opgevoerd. “Nu zitten al die gasten daar met een rekenmachientje bezig. Vroeger hadden we dat niet, we moesten alles uit het hoofd uitrekenen.”
Snelheid
Het grootste verschil met de ‘goede oude tijd’ is volgens de senioren de snelheid waarmee de les voortgaat. Een afbeelding wordt geprojecteerd, de uitspraak van een woord kan onmiddellijk worden opgezocht. Allemaal technieken en media die er vroeger niet waren.
Bij Monique viel vooral de soepele relatie tussen de leerlingen en de leerkrachten op. “Vroeger hadden wij eigenlijk een beetje schrik van onze leerkrachten, nu spreken ze elkaar soms bijna op een vriendschappelijke manier aan.” Leerlingen worden ook niet meer met de achternaam aangesproken en ze worden veel meer in de les betrokken dan vroeger. Al gebeurde het volgens Johan vroeger ook wel dat de leerkracht iemand aanduidde om te antwoorden. Bijnamen geven blijkt een lang vervlogen fenomeen. De leerlingen van het Sint-Janscollege geven er alvast geen meer aan hun leerkrachten.
Nieuwe accenten
Niemand durfde echt zeggen dat de manier van lesgeven tegenwoordig beter is, maar ook niet slechter. Zeker is dat de studenten van nu niet zouden willen terugkeren naar de situatie van veertig-vijftig jaar geleden. Evy, van het vijfde middelbaar humane wetenschappen, denkt dat je je vroeger meer op je studies kon concentreren. Meer dan nu, al hangt dat natuurlijk af van persoon tot persoon. Wat ook de senioren konden beamen. De prikkels van die smart Phone, die constant om aandacht schreeuwt, dat kan alleen maar nefast zijn voor de studeerprestaties.
Voor Johan is het besluit duidelijk: “We hebben niet paf gezeten. Er zijn inderdaad nieuwe accenten, maar echt zware veranderingen hebben we niet ervaren.”
Datum:
19 nov 2014
Locatie initiatief:
Lokaal dienstencentrum Wibier
Contactpersoon:
Christine Vervaet
OCMW Gent
+32/9.266.33.75
