Veerkrachtig wandelen doorheen de Dampoortwijk - Hakan

Het is alom bekend: de Dampoortwijk is een warme en superdiverse volkswijk. En dat kan je zélf ondervinden tijdens deze verhalenwandeling! Maak aan de hand van audiogetuigenissen kennis met diverse wijkbewoners én ontdek intussen tal van ontmoetingsplaatsen in de wijk.

Net zoals iedereen kent elke wijkbewoner vreugde en tegenslagen. Luister naar het verhaal van Christine, Erna, Hakan, Klara, Mike, Metin, Nuray, Roger, Valerie en Tulay. Ze vertellen openhartig hoe ze met vallen en opstaan hun leven uitbouwen in de Dampoortwijk. 

Beluister het fragment van Hakan.

Opnames, bewerking en muziek: Joep Conjaerts

Ontmoet Hakan, de deken van de Dendermondsesteenweg. Een warme man met een groot hart, niet alleen voor de middenstand maar voor iedereen in de wijk. Buurtbewoners kunnen met allerlei vragen bij hem terecht.

Lees hierna het verhaal van Hakan:

Goeiedag!

Ik ben Hakan Karaca. Ik ben in Gent geboren en hier ook naar school geweest.

Mijn vader is in ‘64 gekomen. Ik ben in ‘75 geboren. Ik ben geboren en opgegroeid in de Engelbert van Arenbergstraat. We zijn verhuisd naar het Heilig Hartplein waar mijn ouders wonen.

Ik ben gehuwd en ik ben naar de Dendermondsesteenweg verhuisd. We waren altijd in de buurt. Het is niet dat we naar ergens anders gegaan zijn, van Dampoort en terug…nee, nee, nee we waren hier!

Belgische mensen kennen mij, Turkse mensen kennen mij, dus iedereen kent mij. Ik werk momenteel, nog altijd, in een textielfabriek. 25 jaar bijna. En ik ben ook Deken van de Dendermondsesteenweg, Sint-Amandsberg.

Je hebt de sociale dekens en je hebt de commerciële dekens. Ik ben een sociale deken. Ik ben ook voor het commerciële, dus het is voor alle twee maar het meeste voor het sociale. Dat is zo omdat ik hier met de mensen veel actiever ben. Ik ben sociaal tussen de mensen, het maakt niet uit wie het is: dat mag een handelaar zijn, het mag een gewone bewoner zijn. Als ze vragen hebben of als ze een oplossing willen, dan komen ze bij mij.

Ik ben hier opgegroeid, de mensen ken ik van kleins af. En zij kennen mij. Ik ben dus een gewone arbeider: ik ging werken en ik kwam terug na mijn werk. Maar ik was niet onder de mensen want je hebt een nieuw huis gekocht, je moet van alles doen… Ik was een beetje meer de drukke persoon, bezig met zijn werk. Na een tijdje heb ik gezegd: ik ga mijn vrije tijd ook gebruiken voor iets anders. De meeste mensen gaan voetballen of gaan op café. Ik zei: ik ga tussen de Belgische mensen gaan. Ik ga daar wat meer tijd insteken, kijken wat we kunnen doen.

Mijn moeder heeft mij hiervoor een beetje gepusht: ga de mensen wat helpen, ga onder de mensen. Als er iets is, help die mensen. Ga een beetje socialer zijn.

Ik ben hier opgegroeid dus ik zag hoe het hier was vóór mij: de dekenijen, de feesten, de braderijen, de rommelmarkten... En ik zag de nationaliteiten die hier waren: de Marokkaanse, Turkse, Bulgaarse enz. Die waren niet zo mee, die waren effectief niet mee. Sommigen kenden de taal niet maar sinds ik hier Deken ben geworden, gebruiken de mensen mij als tussenpersoon als ze vragen hebben. Dan kunnen ze makkelijker vertellen.

Ik ben de tussenpersoon tussen de bewoners hier en de stadsdiensten, dus een spreekbuis. Wat ik leuk vind, is de mensen helpen. De mensen die vragen hebben en de mensen die iets nodig hebben. Naar waar ze moeten gaan of wat ze moeten doen. En als er mensen zijn met veel vragen, dan help ik gewoon mee. Dat is gewoon een sociale Deken zijn: we staan open voor iedereen. We zijn niet van een partij, het is niet van links, rechts, groen of geel (lacht). We zijn dat niet hé… Het is gewoon: alles wat van Stad Gent uitkomt, dan doen we dat. We lichten de mensen altijd in. Voor mij is het ‘t voornaamste dat ik ook in mijn taal kan informeren.

‘Propere Pierkes’ bijvoorbeeld, om onze wijk proper te houden. Dan ben ik bij de mensen langs geweest om te vragen: willen jullie ons ook helpen? Mocht onze wijkregisseur alleen gaan dan zou het moeilijker zijn. Maar als ik meega naar de mensen die anderstalig zijn, dan hebben ze respect voor mij en vertel ik hen hoe het moet.

We hebben de derde week van juni altijd een braderijfeest, een rommelmarkt en die zit bomvol. De laatste jaren werkt het buurtcentrum ook met me mee tijdens de dekenijfeesten en de rommelmarkten. De mensen en de vrijwilligers. En dat is tof en gezellig dat de buurt ook nog iets heeft en dat het nog een beetje leeft. We organiseren ook de Ramadanfeesten: vasten verbreken ’s avonds. Dan komen alle mensen uit de buurt: het zijn niet enkel moslims, het zijn christenen, moslims, boedhisten... Iedereen die in de wijk woont, mag komen voor een vastenmaaltijd. Het is zonder inschrijving, iedereen is welkom. En ik heb altijd reserve-eten klaar staan, we hebben genoeg eten voor onze vastenavond.

Tijdens de infoavond stak ik mijn vinger op en zei: "Ik ben van de Dendermondsesteenweg in Sint-Amandsberg en ik zou graag hebben dat ook onze steenweg verlicht is. En sedertdien hebben we kerstverlichting en is iedereen blij."

Drie jaar geleden had iemand sjaals gebreid, 50-60 nieuwe sjaals. Ze vroeg me of ze die aan mij mocht afgeven, zodat ik die sjaals aan de mensen die het nodig hebben, kon geven. Alles ging naar de daklozen, ze kregen allemaal een sjaal tijdens de winter.

In 2012 ben ik naar hier verhuisd en we hadden geen kerstverlichting. Het was hier zo donker, bijna 10 jaar hadden we niets van kerstverlichting. Dus dat kon niet, want er moest hier sfeer zijn! Ik heb me dan geïnformeerd en er was toen een infoavond door de Stad Gent. Ik heb gezegd: ik ga mezelf daar inschrijven en ik ga zelf gaan! Dus ik ben dan geweest, ik stak mijn vinger op en ik zei: ik ben van de Dendermondsesteenweg Sint-Amandsberg en ik zou graag hebben dat ook de Dendermondsesteenweg verlicht is. En sedertdien hebben we kerstverlichting dus héél de straat is in kerstsfeer (blij). Elk jaar zorgt de Stad Gent ervoor dat we ook wat sfeer hebben!

De wijk waar ik nu ben, is mijn plaats: Dendermondesteenweg Sint-Amandsberg.

Dit verhalenproject kwam er dankzij steun van Samen aan Zet (Stad Gent) en is een initiatief van Wijkgezondheidscentrum Kapellenberg in samenwerking met Dienst Ontmoeten en Verbinden Dampoort/Sint-Amandsberg en enkele stadsdiensten.

Praktische info: 

• Vraag vanaf juli een wandelkaart bij Buurtwerk Dampoort of bij het Wijkgezondheidscentrum Kapellenberg en ga op pad. Of bekijk hier de online wandelkaart.

• Bepaal zelf hoe lang of hoe ver je wandelt, alleen of in groep. 

• Benodigdheden: een smartphone, internet (4G) en eventueel een koptelefoon.