Verhalen uit de hoogte - kraanman Georges Bonnet

Walter Ertvelt vertelt het verhaal van Georges Bonnet, gewezen kraanman aan de Voorhavenkaai, van 1961 tot 1990.

Georges Bonnet: "Soms moesten we de ganse dag kranen gaan smeren. We gaven 's ochtends volle buzze om 's achternoens rapper gereed te zijn. Zo konden we bij Mariette gaan biljarten. Toen we er een keer binnenstapten, zagen we onze baas aan de toog zitten. Hij zei: "Wel, wat doen jullie hier?" Waarop wij: "Hoe, en gij dan?" "Ok", zei hij toen, "geef die gasten ook ene."

Op de Darsen stond ik eens rollen te laden die met ijzeren banden waren vastgemaakt. Eén van de dokwerkers had er per ongeluk zijn hand tussen gestoken. Toen ik optrok, spande de boel zich weer op. Die jongen was subiet drie vingers kwijt.

Aan de Voorhaven hingen de elektrieke leidingen in de lucht. Dat was dus constant uitkijken geblazen. Voor de zekerheid namen we altijd een blokske hout mee naar boven. Voor als we er weer ne keer tegen zouden zitten. Dan konden we de kabels er weer op leggen.

Eind vorig jaar ben ik nog eens gaan kijken naar de haven. Ik herkende er niets meer. Vroeger lag het daar vol boten en stonden er overal kranen; vandaag zijn ze bijkans allemaal verdwenen. Ja, het doet me nog altijd iets om daar te staan. Maar moest ik weer twintig jaar zijn, ik koos hetzelfde beroep. Subiet!

Na het werk gingen we graag gaan biljarten bij Mariette op de hoek van de Dukkeldamstraat. Als we een paar pinten op hadden en er niet te veel werk was, gingen we naar de baas om een halve dag congé te vragen en keerden we gewoon terug."

Portret: Peter Lambrecht