Verhalen uit de Hoogte - kraanman Roger Verhelst
Van "Ontdek de verhalen van de Gentse Raconteurs"
Ga naar het project
Verhalen uit de hoogte brengt het relaas van 12 kranige mannen over leven en werken aan de Voorhaven. Walter Ertvelt vertelt het verhaal van Roger Verhelst, van 1956 - 1988 kraanman aan de Gentse Voorhaven. Beluister het fagment of lees het verhaal.
Roger Verhelst: "Iedere kraanman die begon, moest een beroep kennen: elektricien, schilder, lasser, schrijnwerker,... Toen ik hier in de jaren vijftig toekwam, was het de gewoonte dat je één of twee keer mee ging met een oude kraanman en de derde keer zat je al alleen in zo'n kleintje van 2,5 ton.
De eerste weken aan Manuport heb ik toch gezweet. Ik had zenuwen. Ik was ook al 28 jaar toen ik met de kranen leerde draaien. 'Den ouwe moet het nog leren', hoorde ik de anderen achter mijn rug roepen. Aan de Voorhaven lag de elektriek niet onder de grond, zoals elders, maar liepen twee koperen leidingen op wielekes onder de passerelle van de hangar. Bij het naar binnen trekken van het goed, gebeurde het wel eens dat die kabel tegen de tralies botste. Dat gaf vuurwerk.
Het nachtwerk onder die speciale belichting, dat moest ge toch gewoon worden. Een afstand inschatten in het donker is toch iets anders dan overdag. Het is gelijk een auto 's nachts moeten besturen in plaats van overdag. Op den duur geraak je dat wel gewoon. Wie te zwaar geladen was, werd dat direct gewaar aan zijn grijper. Die moderne kranen tegenwoordig hebben daar geen last meer van, die zijn overbeveiligd. Maar als je met die kleintjes te zwaar nam, sloeg je uit. Zeker bij te bruuske bewegingen voelde je de kraan zo knikken. Maar we wisten tot hoe ver we konden gaan. Het was de kunst om achter de lading aan te zitten.
Met onze kraan draaiden we maar tot ergens halverwege waar onze trok moest belanden. Want bij een draaibeweging van een kraan, komt de lading die met de bol aan de flèche hangt, altijd achter, maar zwiert hij wel een eind verder mee. Dan is het een kwestie om die snel mee te pikken en op de juiste plek tot stilstand te brengen. Met die ouwe kranen zag je er al rap een meterke naast."
Portret: Peter Lambrecht
