Ga naar de hoofdinhoud

Laat je inspireren en deel

Plaats hier het ganse jaar door jouw initiatief dat in Gent generaties samenbrengt.

Oma's en opa's die helpen met huiswerk? Samen wandelen, muziek maken of een radiostation voor alle generaties? De energie kan alle vormen aannemen!

Inspiratie nodig? klik de tags

koken - muziek - ervaringen en vaardigheden - tuinieren - spel - digitale media - kunst - groen en natuur - zorg en gezondheid - wijsheid en verhalen - samen op stap - spelen maken knutselen - bewegen - buiten zijn

Op de webpagina van Jong en Oud vind je de meest recente winnaars terug.

192 projecten

Laura D.8 maanden geleden Wat en Wie?De Sirene is een inclusief koor dat tweewekelijks samenkomt op woensdagavond in het Buurthuis van de Muide (Patrijsstraat 12). De kern bestaat uit 9 geëngageerde leden die mee instaan voor de praktische werking, en het koor telt momenteel 45 leden.Iedereen is welkom, ongeacht leeftijd, achtergrond of mogelijkheden. Met een uitgesproken focus op radicale inclusiviteit wil De Sirene inspelen op de noden van een ouder wordende en diverse buurt. Het koor biedt een laagdrempelige manier om deel uit te maken van de gemeenschap, zeker voor mensen met beperkte mobiliteit of een anderstalige achtergrond.Toegankelijkheid staat centraal. Er is een flexibel lidgeld via een schijvensysteem, zodat leden zelf bepalen hoeveel ze bijdragen. Daarnaast is er ruimte om drempels – financieel, sociaal of fysiek – bespreekbaar te maken en samen naar oplossingen te zoeken, zoals carpoolen of extra ondersteuning tijdens repetities.De Sirene is meer dan een koor: het is een warme gemeenschap waar leden elkaar ook buiten de repetities ondersteunen en versterken.Waarom?De kracht van De Sirene ligt in de authentieke ontmoeting tussen generaties. Oudere leden brengen levenservaring en muzikale traditie mee, terwijl jongere leden energie en nieuwe perspectieven toevoegen. Doordat koorleden per lied van stem wisselen, mengen de generaties zich voortdurend en ontstaan er spontane gesprekken en duurzame banden. Regelmatige overlegmomenten zorgen ervoor dat keuzes – zoals optredens – voor iedereen toegankelijk blijven.Ook de repetities zijn inclusief georganiseerd: iedereen helpt bij opbouw en opkuis, wat samenwerking en informele ontmoeting stimuleert. Er worden gratis soep en drank aangeboden en voedseloverschotten uitgedeeld. Er wordt gewerkt met verschillende soorten partituren (tekst, aparte stem of volledige partituur), met aandacht voor leesbaarheid. Via een eenvoudig digitaal platform met opnames van elke zanglijn kan iedereen op eigen tempo oefenen. Als iets moeilijk loopt, wordt er samen geoefend tot het lukt.Voor oudere leden biedt het koor structuur, zingeving en sociale verbondenheid – belangrijke bouwstenen om mentaal en fysiek vitaal te blijven. Jongere leden ontwikkelen empathie en waardering voor andere levensfasen. Samen creëren ze muzikale momenten die trots en verbondenheid versterken.Door bewust in te zetten op intergenerationele ontmoeting draagt De Sirene bij aan een leeftijdvriendelijke buurt waar ouderen actief betrokken blijven en eenzaamheid wordt tegengegaan. Het initiatief toont dat zorg niet alleen draait om professionele ondersteuning, maar ook om betekenisvolle sociale netwerken.De dirigente getuigt hoe het koor onder meer ontstond vanuit een persoonlijke zoektocht naar warmte en verbinding in een periode waarin haar gezin geconfronteerd werd met ingrijpende gezondheidsdiagnoses. Door samen te zingen ontdekte ze haar ouders op een nieuwe manier, ontstonden er waardevolle herinneringen en groeide een hechte gemeenschap die hun gezin én andere leden blijvend versterkt. Hun verhaal is maar één van de vele verhalen die binnen de Sirene leven.Wat en Wanneer?De Sirene is een jong koor, opgericht in september 2024 met steun van de buurtwerking Muide-Meulestede-Afrikalaan. Ondanks het korte bestaan kende het project een bijzonder sterke start.Het koor repeteert tweewekelijks op woensdagavond in het Buurthuis van de Muide (Patrijsstraat 12), bewust zo gekozen om deelname haalbaar te houden. Leden schrijven zich per semester in; de financiële bijdrage wordt bepaald op basis van het aantal deelnemers en aangeboden in vrijblijvende schijven.Een kern van 9 geëngageerde leden ondersteunt de werking (financiën, logistiek, engagement) en denkt actief na over hoe het koor toegankelijker en aangenamer kan worden. Zo werd ingezet op verschillende ondersteunende media (digitaal platform, opnames, papieren partituren), duidelijke communicatie via twee WhatsAppgroepen en praktische infobladen. Ook het volledige koor wordt regelmatig betrokken bij beslissingen rond repertoire, optredens en activiteiten.Na een korte zomerpauze – afhankelijk van geplande optredens – groeide ook de podiumervaring snel. In 2025 zong De Sirene op diverse buurtinitiatieven en evenementen (wel 8 in het totaal); in 2026 zal dat verder uitbreiden.Een einddatum is er niet: De Sirene wil duurzaam blijven groeien en denkt intussen na over volgende stappen, zoals een koorweekend of een gezellige picknick met alle generaties erbij (ook de kindjes).

martine c.8 maanden geleden als buurtbewoner in de wijk muide meulestede organiseer ik al meer dan 10jaaractiviteiten voor jong en oud maar ook met de veel verschillende culturen samen en ook en ook jong en oud en kwetsbare mensen .ik heb vorig jaar in 2025 er stuk of 9 gedaan zonder nog het koken elke week de dinsdag voor jongeren en oudere mensen .WAAROM dat ik dit doe is om dat daar nood aan is .vele jongeren of oudere komen .soms niet gemakkelijk buiten .wegens financiële het niet durven geen sociaal media geen familie geen contacten.en mijn hart voel warm als ik dit doe ik voel mij dan zo blij dat het lukt..ook alleen de dank woordjes maken jou zo gelukkig en ook de vele mensen die dan aanwezig zijn helpen mee.een fijne groep we danken dat de stad dat we daarvoor zalen mogen gebruiken zoals de buurtloods of de waterspiegel en ook het saz . anders zouden we dit niet gratis kunnen doen .fijne samenwerking daarin ook de activiteiten gaan tot samen met grootouders en kleinkinderen of jong en oud .ofmulticultureel ..ook activiteiten over verdriet delen maar ook doel het ontmoeten en verbinden er zijn al 3 activiteiten gebaseerd halloween vrouwenfeest kinderfeestde sint en kerst ..binnekort juist voor de verkiezingen dag van het kind .kinderen nodigen ouderen uit om samen hun nogeens zelf kind te laten zijn ..altijd een groot succes dit jaar valt het samen met erfgoed dag26april om 14uur in buurtloods .zou zegge kom langs en voel de adrenaline om zelf nogeens.s jong te zijn . sminken knutselen samen hapjes maken springkasttel dansen enzo veel meer .waarom doe ik mee .niet zozeer om te winnen maar aantonen dat dit lukt van een buurtbewoonster. uit een wijk natuurlijk met vrienden zonder hen ben ik ook niks he .maar.we doen het he

Eline V.8 maanden geleden Met ARCHIEF omarmen we de bijzondere relatie tussen grootouders en kleinkinderen en maken we ze hoorbaar, zichtbaar en voelbaar voor een breed publiek.Het project ARCHIEF brengt leeftijdsgroepen dichter bij elkaar door gesprekken, herinneringen en beweging. De unieke band tussen generaties, vaak vol warmte, zorg en dagelijkse rituelen, vormt het hart van dit project. Vertrekpunt is telkens een erfstuk of herinnering dat doorgegeven wordt: een object, kledingstuk, ritueel, spel of een herinnering die generaties met elkaar verbindt.In een eerste fase gaan 5 grootouder-kleinkind-duo’s in gesprek over hun erfstuk en hun onderlinge band. De gesprekken worden opgenomen en gemonteerd tot korte audioverhalen, intieme ‘archiefjes’ die een tastbaar stukje erfgoed vastleggen. Dit auditieve archiefje is voor het duo een herinnering voor later, maar wordt ook de basis van een voorstelling.In de voorstelling werken we breder dan enkel met grootouder- en kleinkindduo’s. We leggen de nadruk op intergenerationaliteit: zes deelnemers tussen 10 en 75 jaar vertalen opgenomen audioverhalen naar beweging tijdens een reeks workshops die uitmonden in een performance. Zo ontstaat een participatief traject waarin woorden en herinneringen letterlijk tot leven komen. De kern ligt in de fysieke verbinding tussen verschillende generaties.Het creatieproces vindt plaats van februari tot mei in de danszaal van dienstencentrum De Knoop in Ledeberg, met actieve betrokkenheid van enkele deelnemers en buurtbewoners.De voorstelling speelt 1,2 en 3 mei 2026 in huis van Alijn. Alle geïnterviewde duo’s krijgen een plek via audioverhalen. 6 deelnemers van verschillende generaties brengen deze verhalen tot leven.De interviews zijn opgenomen en leverden prachtige verhalen op. Grootouder en kleinkind ontdekten nieuwe kanten van elkaar, en levenslessen werden haast vanzelf doorgegeven. In elk interview is de warmte tussen grootouder en kleinkind duidelijk voelbaar. Op onze oproep kregen we veel reacties, en we voelen dat er nog heel wat verhalen zijn om te vertellen en archiveren.De bewegingsworkshops zijn volop bezig. Ook daar ontstaat een mooie verbinding tussen de verschillende generaties. Het is bijzonder om te zien hoe deelnemers zorg dragen voor elkaar en van elkaar leren. Hoewel het traject kort is, voelen we dat er iets moois groeit. Het zou waardevol zijn om dit project te hernemen, zodat er nog meer ruimte kan ontstaan voor verdieping en verbinding tussen de deelnemers.Door de voorstelling meerdere keren te spelen, creëren we ook verbinding. Grootouders en kleinkinderen komen naar de voorstelling kijken en brengen nog andere familieleden mee. Ook hier ontstaat er verbinding tijdens een gezellige avond in huis van Alijn.We merkten dat zowel grootouders als kleinkinderen weinig tijd hebben, waardoor ze elkaar minder vaak zien dan ze zouden willen. We zijn dan ook dankbaar dat we deze korte maar waardevolle momenten van ontmoeting en verbinding kunnen en mogen creëren met zowel het audiogedeelte, de beweging workshops als de voorstelling zelf.

Liesbeth V.8 maanden geleden De Grote Tafel – ontmoeting aan lange tafelsWat & wieDe Grote Tafel is een solidaire buurtkeuken in de Gentse wijk Sluizeken-Tolhuis-Ham. Wekelijks schuiven jongeren, gezinnen, alleenstaanden, senioren en kwetsbare buurtbewoners samen aan rond lange tafels voor een gezonde, betaalbare maaltijd. Iedereen is welkom.WaaromDe Grote Tafel brengt generaties samen in de strijd tegen armoede, eenzaamheid en voedselverspilling. We bevorderen ontmoeting, integratie en sociale cohesie in de wijk.De ontmoeting gebeurt aan tafel. Jong en oud zitten naast elkaar, delen soep, hoofdgerecht en dessert en raken in gesprek. Er worden verhalen, ervaringen en perspectieven uitgewisseld.Vrijwilligers koken met verse seizoensproducten en geredde voedseloverschotten. Voor €3 + vrije bijdrage geniet iedereen van een voedzame maaltijd, ongeacht het budget.Zo versterken generaties elkaar en bouwen we samen aan warmte in de wijk én aan een duurzame toekomst zonder verspilling.Waar & wanneerDe Grote Tafel vindt wekelijks plaats op dinsdag en vrijdag in de wijk Sluizeken-Tolhuis-Ham in Gent. Sinds 2025 is het initiatief structureel verankerd in het buurtcentrum en blijft het groeien.

F B.8 maanden geleden Het lokale dienstencentrum Wibier is een ontmoetingscentrum voor ouderen in de wijk. Elke week zijn er talloze activiteiten die ouderen stimuleren om zo lang mogelijk gezond thuis te blijven wonen. Dit doen wij doormiddel van activiteiten om eenzaamheid tegen te gaan en tegelijkertijd de fysieke en cognitieve gezondheid te stimuleren. Ouderen in de buurt worden actief benaderd om ondersteuningsnoden in beeld te brengen en verder op te volgen door maatschappelijk werkers, psychologen en ergotherapeuten.Eén van de manier om het welzijn van de ouderen te stimuleren is onze intergenerationele activiteit in de Sint-Bernadettewijk . De Buurtzorger van LDC Wibier en de Buurtwerker van Ontmoeten en Verbinden gaan tijdens hun huis- en straatbezoeken op zoek naar de meest kwetsbare Gentse ouderen en brengen hen tweewekelijks samen met de kleuters uit basisschool Het Tandwiel. Al sinds 2025, komen beide groepen samen voor een gezellige middag met spelletjes, boeiende babbels en iets lekkers.De activiteiten die hier plaats vinden zijn zeer divers. Zo interviewden de kinderen de ouderen over hoe hun leven toe nu toe verlopen is, wat resulteerde in mooie filmpjes door de kleine journalisten. Ook artistiek gingen de kinderen aan de slag. Op basis van een foto van de oudere bezoekers, maakten de kleuters een portret. Deze werd op een volgend moment samen aan de ouderen voorgelegd. Het leidde tot gesprekken over mooi en lelijk, rimpels, oud worden en jong zijn.De doelstelling is om via deze lopende werking senioren en kleuters uit dezelfde wijk te verbinden. Nadat ze elkaar leerden kennen tijdens de activiteit, komen ze elkaar spontaan tegen in de winkel en spreken elkaar aan, ouderen nemen deel aan activiteiten in de school, ouders krijgen het verhaal van de ouderen verteld door hun kinderen. Zo ontstaat een zorgzaam netwerk binnen de wijk. Beide groepen geven aan dat het project helpt om elkaars wereld vanuit een ander perspectief te leren kennen waardoor er meer verbondenheid en begrip ontstaat.

stephanie v.8 maanden geleden De Warmste Vriendjes groeide voort uit een thema van De Warmste Week, waar eenzaamheid centraal stond. In 2024 ontstond het idee om hiermee aan de slag te gaan en in 2025 werd dit concreet. Wat begon als een warm idee, is intussen uitgegroeid tot (minstens) maandelijkse ontmoetingen vol verbinding, plezier en oprechte aandacht voor elkaar.Samen met de leerlingen van het 5de en 6de leerjaar van Freinetschool De Boekenmolen organiseren we elke maand een activiteit. Telkens worden dezelfde twee kinderen gekoppeld aan een vaste bewoner. We startten met een speels kennismakingsmoment, maar al snel groeide er iets veel mooiers: echte vriendschappen, gedragen door wederzijds respect, kleine gebaren en warme momenten.De activiteiten ontstaan vanuit ideeën van zowel de kinderen als onze bewoners. Zo werkten we samen aan een creatief kunstproject waarbij de leerlingen een workshop druktechnieken gaven, speelden we een “bingo op z’n Gents”, maakten de kinderen ontroerende kleiportretten, organiseerden we een kookworkshop met grootmoeders recept en beleefden we nog talloze andere fijne momenten.Zelfs wanneer woorden bij sommige bewoners stilaan vervagen, blijft de verbinding voelbaar. Het contact tussen jong en oud overstijgt taal. Een glimlach, een hand op een schouder of een knuffel krijgt dan een onschatbare betekenis. De leerlingen ontdekken dat communicatie veel meer is dan spreken alleen. Ze leren omgaan met dementie, met geduld en respect — bijvoorbeeld wanneer een vraag opnieuw wordt gesteld — en groeien zo in empathie en menselijkheid. Onze bewoners kunnen op hun beurt kennis en tips doorgeven, genieten van de warmte van het sociaal contact en het leven in huis. Ze halen herinneringen op van vroeger die ze graag delen met de kinderen. Kinderen leren oog te hebben voor elkaar en voor ieders andersheid. Het is ook belangrijk om in tijden van haast, even terug naar de essentie te gaan, namelijk verbinding.Tot nu toe werden de leerlingen nog niet geconfronteerd met het overlijden van een Warmste Vriendje. Ook dat hoort bij het leven, en wanneer die dag komt, zullen we daar bewust en zorgzaam mee omgaan. Wanneer leerlingen de overstap maken naar het middelbaar, komen ze vaak nog afscheid nemen. Soms springt een oud-leerling gewoon nog eens binnen — ook buiten de schooluren — om hallo te zeggen. Dat zegt genoeg.De Warmste Vriendjes is intussen een vaste waarde geworden waar zowel jong als oud naar uitkijkt. Een plek waar generaties elkaar vinden, waar geluisterd wordt, waar gelachen wordt — en waar zorg dragen voor elkaar van onschatbare waarde is.

Niels H.8 maanden geleden Ledeberg-Moscou loopt is een verbindend buurtinitiatief waarbij scholen van Ledeberge en Moscou worden geactiveerd om samen te lopen in het park naast het woonzorgcentrum. Het project brengt jong en oud samen rond beweging en ontmoeting. De loop wordt georganiseerd op een schoolmoment zodat alle kinderen een kans krijgen om aan beweging te doen.Leerlingen nemen deel aan een loopparcours in het park, aangemoedigd door de bewoners van het woonzorgcentrum. Daarnaast doen ook de bewoners actief mee via een gezamenlijke wandeling. Leerlingen duwen hen in rolstoelen, waardoor er een directe en warme interactie ontstaat tussen de generaties. Naast hun sportieve en sociale rol dragen de bewoners ook praktisch bij aan het project. Ze helpen bij het snijden van fruit voor de deelnemers. Zo krijgen zij een betekenisvolle rol binnen het geheel en voelen zij zich actief betrokken.Met Ledeberg-Moscou loopt willen we beweging stimuleren, sociale isolatie doorbreken en de band tussen scholen, buurt en woonzorgcentrum versterken. Het project zet in op inclusie, wederzijds respect en plezier, en toont hoe een eenvoudige activiteit kan uitgroeien tot een waardevol moment van samenhorigheid in de wijk.

Jessica G.9 maanden geleden Kids@home is een intergenerationele samenwerking met leerlingen van het 2e leerjaar van het Sint Gregoriuscollege in Moscou Vogelhoek en het WZC Ter Hovingen in Gentbrugge. In het 2e leerjaar komt intergenerationeel werken aan bod. Het richt zich op het verbinden van kinderen met de oudere generatie om wederzijds begrip, sociale vaardigheden en kennisuitwisseling te bevorderen. Het doel is om vooroordelen over ouderdom weg te nemen en een zinvolle ontmoeting te creëren. Met dit in ons achterhoofd ontstond Kids@home. Ongeveer een 4-tal keer per schooljaar komen 2 klasjes op bezoek. In samenspraak met het Woonzorgcentrum creëren we een programma dat zowel voor de bewoners en voor de kinderen aantrekkelijk is. Zo krijgen de kinderen bij het 1e bezoek een rondleiding door het Woonzorgcentrum om het concept te leren kennen. Ze gaan op bezoek bij de mensen op hun kamer en zo start de eerste kennismaking. Tijdens de feestdagen zingen we samen met de muziektherapeut liedjes. Er wordt gekozen voor Like Me liedjes die zowel de kinderen als senioren kennen om zo ook verbinding te creëren.We proberen ook telkens een creatieve opdracht toe te voegen rond de periode van een seizoensfeest. Zo werden er dit jaar hartjes versierd met verfstiften in het kader van Valentijn. Deze werden nadien ook gebruikt in het Woonzorgcentrum.Telkens zitten er een 2 à 3 tal kinderen bij een aantal senioren. Het is heel fijn om te zien hoe de kinderen een zorgende rol opnemen ten aanzien van de senioren en hoe de senioren de kinderen stimuleren om in gesprek te gaan. Er ontstonden reeds hartverwarmende vriendschappen.

Isabel V.9 maanden geleden Wat & wiePetites Histoires is een intergenerationeel muziek- en verhalenproject waarin professionele muzikanten, senioren en kinderen samen een voorstelling maken en delen met een breed publiek.Muzikaal leider & gitarist Paul Griffiths, woordkunstenares Loeke Vanhoutteghem en drie muzikanten van B’Rock werken gedurende meerdere maanden samen met twee bijzondere groepen vertellers en zangers:– een groep Gentse senioren, onder andere afkomstig uit WZC Het Heiveld,– en de leerlingen van de Pavlova leergroep (L3-4) basisschool De Toverberg.Samen maken zij een voorstelling waarin muziek en verhalen centraal staan. Ze zingen en vertellen aan elkaar, over elkaar en samen aan een publiek. Het artistieke materiaal ontstaat niet vanuit een vast script, maar groeit organisch uit ontmoetingen, gesprekken, herinneringen en verbeelding. Verhalen uit verschillende levensfasen worden naast en door elkaar geplaatst, verklankt en gedeeld. Ieders stem – jong en oud – krijgt daarin een volwaardige plek.De voorstelling wordt gepresenteerd tijdens Côté Jardin, het familiefestival van Muziekcentrum De Bijloke, op zondag 14 juni. Daar tonen de deelnemers hun werk aan een publiek van families, buurtbewoners, festivalbezoekers en liefhebbers van alle leeftijden.De Bijloke is niet alleen gastheer van de voorstelling, maar ook een centrale werkplek voor het project: een plek waar repetities, ontmoetingen en creatie samenkomen. Waarom – intergenerationeel karakterPetites Histoires is intergenerationeel omdat ontmoeting en co-creatie tussen generaties de kern vormen van het project – niet als thema, maar als manier van werken.Kinderen en senioren bouwen samen aan één artistiek resultaat. De kinderen brengen speelsheid, verbeelding en een onbevangen blik; de senioren delen levenservaring, herinneringen en een andere omgang met tijd, taal en betekenis. In het maakproces luisteren ze naar elkaar, reageren ze op elkaars verhalen en liederen, en vertalen ze die uitwisseling samen naar scènes en muzikale momenten.Beide groepen nemen een gelijkwaardige positie in: niemand “vertelt voor” of “speelt voor” de ander. De professionele kunstenaars begeleiden het proces en bieden artistieke kaders, maar de inhoud komt voort uit de deelnemers zelf. Die aanpak stimuleert wederzijds respect, nieuwsgierigheid en herkenning.Voor de kinderen is het bijzonder om verhalen te horen die vertrekken vanuit andere levensfases; voor de senioren werkt het contact met jonge stemmen en energie verfrissend en verbindend. Zo ontstaat een gedeelde ervaring die generatiegrenzen overstijgt.Eerdere ervaringen met gelijkaardige trajecten tonen dat zulke ontmoetingen bijdragen aan meer zelfvertrouwen, een gevoel van erkenning en een sterkere verbondenheid tussen deelnemers. Petites Histoires maakt die effecten tastbaar en hoorbaar in een gedeelde publieke voorstelling. Motivatie aanvragerBasisschool De Toverberg is een warme leerthuis in de Dampoortwijk, een diverse en levendige stadsomgeving. De school kent een dynamische instroom van leerlingen met uiteenlopende achtergronden en thuissituaties. Voor veel kinderen is het contact met grootouders of oudere generaties niet vanzelfsprekend. Dit project creëert daarom een bijzondere kans om in dialoog te gaan met senioren en nieuwe intergenerationele banden te ervaren.Door kinderen letterlijk een stem te geven over hoe zij zichzelf en hun leefwereld beleven, ontstaat ruimte voor expressie, verbeelding en groei. In een veilige artistieke context kunnen zij hun muzische talenten ontwikkelen, hun taalvaardigheid versterken en hun horizon verruimen. Dit sluit nauw aan bij het pedagogisch project van De Toverberg, dat inzet op zelfontwikkeling, taalverrijking en brede persoonsvorming.Ook voor de oudere deelnemers biedt het project een waardevolle plek voor ontmoeting en actieve participatie. In samenwerking met WZC Het Heiveld – waarmee reeds een band bestaat via de buitenschoolse opvang van de kleuterschool – wordt nu ook de brug naar de lagere school gelegd.Petites Histoires vertrekt vanuit wat generaties verbindt: herinneringen aan familie, huisdieren, dagelijkse rituelen, dromen en kleine gebeurtenissen die het leven kleur geven. Vanuit die herkenbare thema’s groeit ontmoeting, dialoog en gezamenlijke artistieke creatie.Waar & wanneerHet project loopt van januari tot juni 2026 en bestaat uit een reeks workshops die (ongeveer) maandelijks, twee keer per maand, plaatsvinden.In een eerste fase werken de groepen afzonderlijk.– De workshops met de kinderen vinden voornamelijk plaats in basisschool De Toverberg, in een vertrouwde omgeving waar zij op een laagdrempelige manier kennismaken met het project, de kunstenaars en het creatieve proces.– De senioren werken parallel aan hun eigen materiaal, vertrekkend vanuit zang, verhalen en herinneringen. Dat gebeurt al in De Bijloke.Hoewel de groepen in deze fase nog niet fysiek samenkomen, wordt de verbinding tussen hen voortdurend meegenomen: materiaal, ideeën en thema’s worden gedeeld en op elkaar afgestemd, zodat het gezamenlijke traject vanaf het begin voelbaar is.Zo schrijven de Kinderen elk een brief over zichzelf, die wordt bezorgd aan de ouderen. Via een vriendenboek ontstaat zo een eerste kennismaking. Daarbij stellen ze ook een gedeelde lijst op: Heb je ooit een huisdier gehad? Heb je ooit met een boot gevaren? Ook het muzikale materiaal dat tijdens de workshop ontstaat – tekst, melodieën, ritmes – worden telkens meegenomen van de ene groep naar de Andere, zodat er stap voor stap een gemeenschappelijke playlist groeit. Vanaf maart 2026 komen jong en oud samen in De Bijloke. In deze tweede fase delen ze hun materiaal, reageren ze op elkaar en werken ze verder aan een gezamenlijke voorstelling. De Bijloke biedt hiervoor zowel de nodige repetitieruimtes als een inspirerende context waar muziek, erfgoed en publiek samenkomen.Het traject mondt uit in een publieke presentatie op zondag 14 juni 2026 tijdens Côté Jardin, het familiefestival van De Bijloke. Daarmee heeft het project een duidelijke einddatum, maar de impact – in de vorm van nieuwe ontmoetingen, gedeelde ervaringen en blijvende herinneringen – reikt verder dan het moment van de voorstelling zelf. Vorige editieIn 2025 liep dit project ook al, met dezelfde muzikanten en met een groep senioren, maar zonder de kinderen. Ook toen resulteerde Petites Histoires in verbindende workshops en een ontroerende voorstelling, waarbij de stemmen van kwetsbare Gentenaars gehoord konden worden. Voor meer informatie, zie https://b-rock.org/nl/project/cote-jardin-2025/ en https://www.youtube.com/watch?v=MXxtuwS41nk.

Hilke V.9 maanden geleden Wat & WieBuurtcafé Yvonne is een warme, laagdrempelige ontmoetingsplek in het hart van Seniorcity van i-mens, midden in de Muinkparkwijk (deel van de Binnenstad). Door deze unieke ligging komen bewoners van het woonzorgcentrum en de assistentieflats spontaan en regelmatig langs voor koffie, activiteiten en gezelschap. Sommigen nemen zelfs actief mee verantwoordelijkheid op als vrijwilliger, waardoor het café écht gedragen wordt door de gemeenschap.Het café trekt daarnaast een brede mix van buurtbewoners aan: jonge gezinnen, studenten, nieuwkomers, werkenden uit de buurt en vaste bezoekers. Ook partners uit de wijk, zoals crèche Sloebercity, basisschool Crombeen,... sluiten aan. Zo organiseerden we al gezamenlijke activiteiten waarbij peuters, kleuters, lagereschoolkinderen en senioren elkaar op een speelse manier ontmoeten.Buurtcafé Yvonne wordt gedragen door een diverse vrijwilligersploeg met vrijwilligers tussen 18 en 80 jaar en is open voor iedereen die wil deelnemen, meewerken of gewoon even binnenstappen. Via het café komen mensen laagdrempelig in aanraking met de activiteiten van lokaal dienstencentrum Nestor, dat ook gelegen is op de site.Op woensdag en vrijdag wordt het café opengehouden door vrijwilligers uit de wijk, op donderdag staan vrijwilligers van Fiola vzw aan het roer via begeleid werk. Daarnaast gaan er zowel overdag als 's avonds vele activiteiten door met als doel buren te verbinden. Wie een verbindende activiteit wil organiseren, kan het café gratis gebruiken.Consumeren is niet verplicht bij Yvonne. We bieden steeds gratis water aan, hanteren lage prijzen en betalen kan ook via de uitgestelde drankjes van enchanté vzw. We hebben een weggeefkast en gratis plantenasiel en zijn volledig rolstoeltoegankelijk. Op die manier proberen we zo laagdrempelig mogelijk te zijn voor alle generaties.WaaromBuurtcafé Yvonne is intergenerationeel in zijn fundament. Door de ligging in Seniorcity verlagen we de drempel voor senioren om deel te nemen aan het buurtleven, maar slopen we tegelijk de muren van de zorgsite: we trekken de wijk letterlijk naar binnen. Jong en oud komen elkaar tegen in een natuurlijke, gelijkwaardige setting. Senioren brengen rust, ervaring, verhalen en continuïteit. Jongeren en jonge gezinnen brengen energie, initiatief en speelsheid. De rollen zijn niet vastgelegd: iedereen kan deelnemen, initiatief nemen of ondersteunen. Dat zorgt voor echte wederkerigheid. We zien dat ouderen zich minder geïsoleerd voelen, meer zelfvertrouwen krijgen en opnieuw deel uitmaken van een groter geheel. Jongeren ervaren verantwoordelijkheid, leren omgaan met diversiteit en ontdekken dat zorg en solidariteit in kleine dingen zitten. De ontmoetingen leiden tot vriendschappen, herkenning en een sterkere verbondenheid in de wijk.Waar & WanneerDe ontmoetingen vinden plaats in Buurtcafé Yvonne, centraal gelegen op de site van Seniorcity van i-mens in de Muinkparkwijk. Het initiatief startte in 2023 en groeide uit tot een vaste waarde op de site én in de buurt. Het café opent wekelijks zijn deuren en organiseert daarnaast themadagen, seizoensactiviteiten en intergenerationele samenwerkingen met partners op en rond de site. Er is geen einddatum voorzien: Buurtcafé Yvonne wil een duurzaam ankerpunt blijven waar generaties elkaar blijven vinden.Iedereen is welkom op:woensdag 12u - 17u. We serveren huisgemaakte soep en croques tot 14u en pannenkoeken na 14u. Van 14u30 - 16u30 is het digipunt open.donderdag 14u - 17u. Van 14u30 - 16u30 is het digipunt open.vrijdag 14u - 17uHet café is gelegen op het rondpunt in de Tentoonstellingslaan, ter hoogte van Tentoonstellingslaan 70.

Senna M.9 maanden geleden KOMTAF is een community uit Gent die inzet op echte verbinding in een tijd waarin die steeds zeldzamer wordt.We leven in een wereld die almaar sneller en digitaler gaat. We zijn constant bereikbaar, maar voelen ons vaker alleen. Eenzaamheid stijgt, terwijl echte ontmoetingen en spontane verbinding steeds meer verdwijnen.Vanuit dat gevoel is KOMTAF ontstaan. Een plek waar mensen opnieuw samenkomen in het echte leven. Dat kan op heel veel manieren: een koffietje, een wandeling, samen eten, een spelavond, een workshop of een andere activiteit. Groot of klein, rustig of actief. Alles kan.Wat KOMTAF bijzonder maakt, is dat het niet alleen draait rond georganiseerde meet-ups. In de community mag iedereen zelf iets voorstellen: een idee posten, vragen wie wil meegaan, of zelf iets organiseren. Heb je zin om iets te doen maar niet alleen? Dan gooi je het in de groep en kijk je wie aanhaakt.KOMTAF wil zo de drempel verlagen om elkaar te ontmoeten en opnieuw ruimte maken voor echte gesprekken en gedeelde momenten. Voor iedereen die voelt dat verbinding belangrijk is en dat samen zijn het leven lichter maakt.https://www.facebook.com/share/g/18fAHqSHE4/?mibextid=wwXIfr

Gezondheidspromotoren Joline en Fien W.8 maanden geleden Hoe kunnen we het hebben over de dood? Praten over de dood is niet vanzelfsprekend. Toch krijgt iedereen ermee te maken, los van leeftijd of ervaring. Het project Doodnormaal, toch? wil dit taboe doorbreken door deelnemers – jong en oud – een veilige plek te bieden waar ruimte is voor verhalen, kwetsbaarheid en creativiteit. Via literatuur, kunst en erfgoed creëerde het project een veilige ruimte waarin betekenisvolle gesprekken en verhalen over de grenzen van leeftijd en sociaal-culturele achtergronden op gang konden komen. Tijdens zes sessies in november en december 2025 ontmoette een groep kinderen (8 - 10 jaar) en volwassenen (55+) elkaar. Ze deelden herinneringen, spraken over dierbaren die ze missen en verkenden hoe je herinneringen levendig kan houden. Zo ontstond herkenning, nieuwsgierigheid en verbondenheid tussen generaties die op verschillende manieren met verlies, dood en rouw in aanraking zijn gekomen.Met jong en oudHet project heeft tot doel de ervaring van verlies meer bespreekbaar te maken, en dat met verschillende leeftijden, verschillende achtergronden en diverse perspectieven. De ontmoeting tussen generaties stond hierbij centraal. Met jonge kinderen worden deze gesprekken doorgaans niet vaak gevoerd, vaak vanuit het idee om hen te “sparen”. Bij oudere volwassenen kan deze thematiek soms ook vermeden worden, vanuit het idee dat het gevoelig kan zijn, of omdat er geen kader voor is. Door in dit project beide generaties samen te brengen kon er uitwisseling van ervaringen, gevoelens en vragen plaatsvinden en openheid ontstaan. Herinneringen tastbaar maken Onder begeleiding van kunstenares Julie Rodeyns (Through Art We Care, Matchbox vzw) maakten de deelnemers persoonlijke ‘herinneringsplekken’: kleine installaties, objecten of symbolische werkjes die een persoon, dierbare gebeurtenis of speciaal moment levend houden. Ze creëerden intieme objecten en rituelen, geïnspireerd door bestaande rituelen uit diverse culturen en door persoonlijke verhalen. Onderzoek naar ervaringen Het project kreeg financiële steun van de Koning Boudewijnstichting en de Universiteit Gent. Dankzij deze ondersteuning wordt onderzocht hoe deelnemers het traject beleefden en welke impact de intergenerationele aanpak heeft. Eerste reacties tonen aan dat deelnemers het waardevol vinden om met verschillende generaties samen te zitten, en dat het gezamenlijke creëren een veilige manier biedt om persoonlijke verhalen te delen. Een deelnemer verwoordde het als volgt: “Bij mij zijn alle herinneringen triestig, omdat ik ze nog eens wil doen — dus eigenlijk zijn het leuke zaken — maar met dezelfde mensen die er nu niet meer zijn.” (Deelnemer, 8 jaar) Toonmoment als afsluiter Op donderdag 11 december werden de gemaakte herinneringsobjecten samengebracht in een kleine tentoonstelling. Familie, buurtbewoners en andere geïnteresseerden waren welkom om mee stil te staan bij de betekenis en de verhalen achter de werken. Het vervolg Met dit project hopen we dat deze manier van samenkomen helpt om thema’s rond leven en dood meer aanwezig te maken in de wijk Muide-Meulestede-Afrikalaan, zodat ook na het project ruimte ontstaat om met elkaar te praten over verlies, zorg, afscheid en een cultuur van steun en begrip onder wijkbewoners te stimuleren. Een beloning van JongenoudinGent zou niet alleen een mooie erkenning zijn voor het engagement van de deelnemers, zowel kinderen als volwassenen, en projectmedewerkers, maar ook een financieel duwtje om te verkennen hoe we onze verhalen uit dit project in de wijk kunnen verspreiden en nieuwe vuurtjes kunnen aanwakkeren om intergenerationele initiatieven die er al zijn aan dit thema te verbinden. We merken dat het thema begint te leven in de wijk en we zijn op zoek naar zoveel mogelijk laagdrempelige mogelijkheden om mensen van verschillende generaties en achtergronden samen te brengen om een openheid te creëren om elkaar te steunen in tijden van verlies en afscheid. Daarom hopen wij op uw steun en stem! Doodnormaal, toch? is een samenwerking tussen Wijkgezondheidscentrum ’t Vlot, het Outreachlab van het Huis van Alijn en UGent/CHARM. Het project en het eraan verbonden onderzoek worden gesubsidieerd door de Koning Boudewijnstichting (Art & Care), deze subsidies eindigen na juni 2026.

Evelien I.9 maanden geleden Wat & wieAges Get Active (Op samen bewegen staat geen leeftijd) is een initiatief dat grootouders en kleinkinderen samen in beweging brengt. Het project vertrekt vanuit een eenvoudige gedachte: samen bewegen is niet alleen gezond, maar ook leuk en verbindend. Grootouders en kleinkinderen doen samen speelse en laagdrempelige activiteiten die aangepast zijn aan beide leeftijden.Het initiatief richt zich op grootouders en hun kleinkinderen en werd ontwikkeld aan de Universiteit Gent in samenwerking met onderzoekers en partners uit het werkveld. Vandaag wordt het idee ook breder opgepikt, onder andere door Gezinssport Vlaanderen, dat workshops voor grootouders en kleinkinderen aan het uitrollen is.WaaromAges Get Active is intergenerationeel omdat het generaties bewust samenbrengt via beweging. Grootouders en kleinkinderen bewegen samen, niet naast elkaar. Ze motiveren elkaar, passen activiteiten aan elkaar aan en beleven samen plezier.Deze wisselwerking versterkt niet alleen de fysieke activiteit, maar ook de band tussen jong en oud. Deelnemers gaven aan dat samen bewegen zorgde voor meer verbondenheid, meer plezier en waardevolle gedeelde momenten.Waar & wanneerDe eerste editie van Ages Get Active vond plaats in 2024 (april tot juni) en speelde zich af in de thuissituatie, de directe leefomgeving van de gezinnen en op de campus van de Bewegingswetenschappen, waarbij er ook in groep bewogen werd.In 2025 kreeg het initiatief een vervolg tijdens de Seniorenweek, met een gezamenlijke beweegsessie waarin grootouders en kleinkinderen samen activiteiten deden. Daarnaast wordt het concept verder in de praktijk gebracht via workshops voor grootouders en kleinkinderen, uitgerold door Gezinssport Vlaanderen.Op die manier blijft Ages Get Active ook na het oorspronkelijke project zichtbaar en toepasbaar, en stimuleert het blijvende ontmoetingen tussen generaties.

Julie L.9 maanden geleden Wat & wieBrein in Beweging is een intergenerationeel cognitief beweegtraject voor mensen met beginnende geheugenveranderingen en hun volwassen kind. Deelnemers nemen deel als duo aan begeleide beweegmomenten waarin beweging wordt gecombineerd met eenvoudige denk- en aandachtsoefeningen, geïnspireerd op een methodiek die ritme, coördinatie en denken samenbrengt. Samen bewegen staat centraal: ouder en kind doen de oefeningen samen, moedigen elkaar aan en beleven het traject als een gedeelde ervaring.Het project richt zich op gezinnen die geconfronteerd worden met cognitieve veranderingen en die op zoek zijn naar een positieve, haalbare manier om samen actief te blijven. Het traject wordt begeleid door deskundigen in beweging en gezondheid, in samenwerking met de dienst Neurologie van het UZ Gent en de Universiteit Gent (Bewegings- en Sportwetenschappen). Naast de groepsmomenten krijgen deelnemers ook eenvoudige oefeningen aangereikt die ze samen thuis kunnen doen.WaaromBrein in Beweging is intergenerationeel omdat het expliciet inzet op samenwerking tussen twee generaties binnen één familie: ouder en volwassen kind. In plaats van zorg of probleemdenken staat samen doen en verbinden centraal. Jong en oud nemen een gelijkwaardige rol op en functioneren als duo, waarbij ze elkaar ondersteunen, motiveren en versterken.Samen bewegen verlaagt drempels, maakt gesprekken spontaner en brengt plezier en vertrouwen terug in de relatie. Tegelijkertijd helpt het traject om het brein actief te houden en denken, aandacht en geheugen op een laagdrempelige manier te blijven prikkelen. We zien dat deelnemers zich zekerder voelen om opnieuw deel te nemen aan activiteiten buitenshuis en dat het de band tussen ouder en kind verdiept. Het project creëert ruimte voor ontmoeting, wederzijds begrip en verbondenheid, precies op een moment waarop die verbinding onder druk kan komen te staan.Waar & wanneerHet traject vond plaats in Gent tussen april en juli 2025 en bestond uit wekelijkse groepssessies met in totaal 14 deelnemers, die voornamelijk deelnamen als duo (ouder en volwassen kind). De sessies gingen door op de campus Bewegings- en Sportwetenschappen (HILO) van de Universiteit Gent. In 2026 wordt een terugkommoment georganiseerd om deelnemers opnieuw samen te brengen, ervaringen te delen en de verbondenheid verder te versterken. Brein in Beweging wordt opgezet als een initiatief dat ook in de toekomst verdergezet kan worden met nieuwe reeksen.

Sigrid D.10 maanden geleden De samenwerking met LDC De Waterspiegel werd opgestart in de zomer van 2022. Via verschillende activiteiten proberen we kinderen en senioren uit de wijk met elkaar in contact te brengen op een laagdrempelige manier. We zetten graag 1 project van schooljaar 24-25 in de kijker, nl het pennenvriendenproject met het 5de lj en de senioren van Muide-Meulestede.Het 5de lj moest in het kader van de lessen taal een brief schrijven. Zo ontstond het idee om een soort briefwisseling op te starten binnen de wijk. Voor de kinderen een manier om hun taalvaardigheid te verbeteren. Voor de senioren een leuke manier om in contact te komen met buurtgenootjes en om de eenzaamheid te doorbreken.Samen met de brede school coördinator namen we Illustrator/schrijver Veerle De Rave onder de arm om het project mee vorm te geven. Samen maakten we een plan om gedurende een half schooljaar brieven uit te wisselen. We zochten hierbij naar manieren om deze schrijfmomenten op een creatieve manier in te vullen en als afsluiter voorzagen we een gezamenlijk afsluitmoment waarop kinderen en senioren elkaar ook in real life konden ontmoeten.Er werd voor een affiche/flyer gezorgd om de senioren in de buurt warm te maken voor het project. Vervolgens werden de kinderen en de geïnteresseerde senioren gematched met elkaar op basis van een korte persoonsbeschrijving en interesses. Veerle maakte een heen- en weer koffer voor de correspondentie tussen beide groepen en het concept werd uitgewerkt met thema’s op maat van beide groepen (school, hobby, boeken, dieren, vakantie).Het werd een waardevolle uitwisseling van verhalen, ervaringen en vriendschap. In het begin wisten de kinderen niet goed wat ze konden verwachten. Een brief schrijven was voor veel kinderen een nieuwe, spannende ervaring. Elke keer dat er post kwam, was er een moment van blije verwachting in de klas. Elke brief toverde een glimlach op het gezicht. De woorden waren vaak grappig, ontroerend of leerzaam. Ze hebben de kinderen laten lachen, doen nadenken en hun kijk op het leven verbreed.De kinderen leerden niet alleen schrijven met meer gevoel en aandacht, ze hebben ook geleerd hoe het is om met iemand in contact te staan die een ander leven leidt, in een andere tijd is opgegroeid, en andere verhalen te vertellen heeft. De openheid en het enthousiasme van de senioren voelde warm. Er werd verteld over vroeger, hoe het was om op te groeien in een andere tijd, over hoe brieven toen de enige manier waren om iemand op afstand te spreken. De kinderen leerden hun pennenvriend steeds beter kennen door verhalen over hun jeugd, werk, hobby’s of levenservaring. Alle brieven waren rijk aan leven: leven in een andere stad, reizen naar verre landen, de liefde voor huisdieren,…. Er werd al eens wijze raad gegeven. Soms was er een leuk weetje. Of er werd uiteraard ook al eens een grappige anekdote verteld.Wat dit project bijzonder maakte is dat het liet zien hoe mooi contact tussen generaties kan zijn. We hebben ontdekt dat we veel van elkaar kunnen leren, ook al verschillen onze leeftijden flink. In plaats van afstand, bracht het ons juist dichter bij elkaar. Het idee dat iemand speciaal voor jou schrijft, blijft iets heel moois.In een wereld waar alles snel moet gaan, hebben we laten zien dat trager soms beter is, en dat woorden op papier iets blijvends kunnen zijn. We hebben ervaren dat schrijven verbindt.De kinderen hebben enorm veel geleerd over schrijven en communiceren, maar vooral over luisteren naar iemand die ouder is, een andere generatie vertegenwoordigt. En tegelijkertijd ontdekten ze hoe verrassend veel ze met elkaar gemeen hebben: interesses, dromen, twijfels….Het contact heeft iedereen verrijkt en op het afsluitfeest met ijsjes en veel cadeautjes, zijn blijvende contacten gelegd die de kinderen hopelijk nog lang mogen koesteren. Zo gaat er nu een leerling mee de hond uitlaten met haar pennenvriendin, enz. En net dit is kostbaar en is wat we hiermee wilden bereiken: verbondenheid in de wijk, elkaar gewoon nog eens tegen komen in de wijk of tijdens de buurtfeesten en een babbeltje slaan, eens een deurbezoekje brengen, ….Reacties(1)

Lieve D.11 maanden geleden Kind in de Oorlog brengt jongeren en bewoners van de assistentiewoningen samen rond een gedeeld, maar vaak vergeten verleden. Op basis van interviews met 25 bewoners tussen 85 en 101 jaar (8.2025-11.2025) gingen leerlingen van IVIO Binnenhof (10.2025) en Kunsthumaniora Sint-Lucas (10.2025-01.2026) in gesprek met hen over hun ervaringen tijdens WOII. De jongste leerlingen voerden groepsgesprekken met bewoners aan de hand van zorgvuldig voorbereide vragen en verwerkten hun indrukken in expressieve houtskooltekeningen. De oudere leerlingen namen deel aan een speeddate met de bewoners en maakten nadien collages rond horen, zien en voelen. Ook jeugdradio Blooshoofd stapte mee in het project en bouwde, samen met jongeren van Boenkerz, een volledige uitzending op rond de getuigenissen (18.10.2025). Een werkgroep van bewoners (09.2025-....), een verantwoordelijke en de projectleider werkte tegelijk aan een tentoonstelling (14-15.11.2025) waarin foto’s, erfstukken, thematische interviewfragmenten en de tekeningen van de leerlingen samenkwamen. Om de buurt te betrekken, verschenen twee weken vooraf al getuigenissen aan de ramen, en tijdens de expo zelf konden bezoekers in een luisterhoek fragmenten uit de radio-opnames horen, aangevuld met persoonlijke verhalen van aanwezige bewoners. Het cafetaria werd uitgebaat door een jong-oud team van bewoners en leerlingen. Op het openingsmoment klonken getuigenissen van zowel jongeren als ouderen, met hapjes van de kookclub van AW Ramen. 150 leerlingen van IVIO Binnenhof (17-19.11.2025) kwamen de tentoonstelling bezoeken en het was ontroerend hoe de jongeren de aanwezige bewoners bedankten. Het project loopt intussen verder: Blooshoofd maakt podcasts (dec 2025) op basis van nieuwe diepgaande gesprekken, en Kunsthumaniora Sint-Lucas (jan 2026) verwerkt de opnames in een audio- en fotoproject. Kind in de Oorlog toont hoe levendig en betekenisvol de uitwisseling tussen generaties kan zijn, en hoe deze ontmoetingen niet alleen herinneringen bewaren, maar ook bewoners van de assistentiewoningen in hun fierheid plaatsen en jongeren heel empathisch te zien reageren op hun verhalen.

Salma M.11 maanden geleden “Bewegen door Herinneringen” vertrekt vanuit het rijke erfgoed van het programma “Ouder worden in Vlaanderen” (1990–2000), dat destijds baanbrekend was in de aandacht voor oudere migranten in Gent.Vandaag, een kwarteeuw later, is de samenleving veranderd:De nieuwe generatie ouderen is diverser, mondiger en actiever.Ze brengt complexe migratiegeschiedenissen, herinneringen en gebruiken mee.Jongere generaties groeien op in superdiverse buurten waar culturen elkaar dagelijks kruisen.Gent staat voor een belangrijke uitdaging: Hoe zorgen we ervoor dat ouderen van hier en van elders, niet verdwijnen in de marge, maar actief en zichtbaar blijven in de sociale, culturele en artistieke ruimte van de stad?“Bewegen door Herinneringen” wil daar een concreet en vernieuwend antwoord op bieden door beweging, verhalen, muziek, ontmoeting en stedelijk erfgoed samen te brengen.KernideeHet project is een participatief, creatief en intergenerationeel traject waarin (55+) dans, muziek en herinneringen inzetten om:hun persoonlijke en collectieve verhalen te delen,verbinding te maken met anderen,bij te dragen aan het stedelijk geheugen van Gent,en zich te herontdekken als actieve cultuurmakers.Een bijzonder accent ligt op ouderen met een Turkse, Marokkaanse en Vlaamse achtergrond, vooral in de wijken Rabot, Brugse Poort en Ledeberg – plekken waar culturele diversiteit het dagelijkse leven vormt.De kloof tussen generaties groeit in vele steden:Jongeren kennen het migratieverhaal van hun ouders of grootouders vaak enkel fragmentarisch.Ouderen ervaren soms dat hun kennis, ervaringen en culturele praktijken niet langer erkend of gevraagd worden.Dit project maakt die kloof zichtbaar én overbrugbaar.Door jongeren actief te betrekken als:participanten,artistieke begeleiders,makers van documentatiemateriaal (video, fotografie, tekeningen, audio),onderzoekers van lokaal erfgoed,brugfiguren in dialoog en uitwisseling.Concreet ontstaat er tweerichtingsverkeer:Jongeren leren via oudere generaties wat migratie, veerkracht, tradities en gemeenschapsvorming betekenen.Ouderen worden erkend als experts, dragers en scheppers van erfgoed, niet enkel als doelgroep van zorg.Intergenerationele werkvormenDanssessies waarin jongeren en ouderen samen bewegen, elkaar spiegelen en verhalen in beweging vertalen.Muzikale ontmoetingen waar liederen van vroeger worden gezongen én opnieuw geïnterpreteerd met jonge muzikanten.Storytellingmomenten met audio- of videoregistratie door jongeren.Co-creatieve workshops in scholen, buurthuizen of hogescholen.Podium- en toonmomenten in de publieke ruimte (pleinen, parken, bibliotheken, buurtcentra).Hierdoor ontstaat een gedeeld cultureel leerproces, waarin ooit gescheiden werelden elkaar ontmoeten.HoofddoelEen inclusief participatieproject uitbouwen waarin ouderen via dans, muziek en erfgoed hun verhalen delen, zichtbaar worden en bijdragen aan een warme, verbonden stad.Specifieke doelstellingenWelzijn versterken: via danstherapie, beweging en expressie die ontspanning, lichamelijke bewustwording en mentale veerkracht stimuleren.Actieve erfgoedcreatie: herinneringen, liederen, dansen en gebruiken uit verschillende culturen verzamelen, delen én nieuw leven inblazen.Intergenerationele dialoog bevorderen: jongeren en ouderen creëren samen artistiek en sociaal kapitaal.Zichtbaarheid vergroten: ouderen met migratieachtergrond worden erkend in het publieke en culturele veld.Participatie en eigenaarschap versterken: deelnemers beslissen mee over de vorm, inhoud en presentatie.Sociale cohesie en inclusie bevorderen: diverse stadsbewoners ontmoeten elkaar op gelijkwaardige basis.Pionierswerk herwaarderen: het erfgoed van “Ouder worden in Vlaanderen” krijgt een actuele betekenis in het beleid en geheugen van Gent. Voor wie?(55+) met diverse achtergronden, met focus op Turkse, Marokkaanse en Vlaamse senioren uit Rabot, Brugse Poort en Ledeberg.Mantelzorgers, buurtbewoners en vrijwilligers.Jongeren (kunststudenten, lokale jeugd, scholieren) die actief participeren.Leden van Empact Gent en andere socio-culturele partners.Toegankelijkheid en veilige ruimteHet project zet bewust in op drempelverlaging:Sociaal tarief en laagdrempelige kostprijsVolledige fysieke toegankelijkheid (locatie, begeleiding, rustruimtes)Queer- en inclusief kader waarin iedereen – ongeacht leeftijd, gender, achtergrond, beperking – welkom isMeertalige communicatie & begeleiding indien nodig (Nederlands, Arabisch, Frans, Turks)Veilige groepsmethodieken binnen danstherapie en intergenerationele uitwisselingVerwachte resultaten en impactKorte termijnNieuwe sociale netwerken tussen ouderen en jongeren.Toegenomen beweegplezier en emotionele expressie bij deelnemers.Artistiek werk (dans, muziek, verhalen, video, foto) dat het stedelijk erfgoed verrijkt.Lange termijnOuderen worden opnieuw gezien als actieve cultuurdragers.Jongeren bouwen empathie, historisch bewustzijn en interculturele geletterdheid op.Gent krijgt een modelproject dat bruikbaar is binnen toekomstig stadsbeleid rond diversiteit, welzijn en participatie.De geschiedenis van eerdere pioniers zoals El Ele, Nakhla en W-Art wordt opnieuw erkend, gedocumenteerd en doorgegeven.Januari - Juni 2026

Jolien A.11 maanden geleden Wat en wieDe Rits is een ontmoetingsplaats, gelegen op campus Kantienberg (Arteveldehogeschool) waar studenten en senioren verbinden en leren van elkaar.Studenten en senioren ontmoeten elkaar in het gezellig salon tijdens een babbel met een tas koffie, een spel, stekken van plantjes, ... Studenten ventileren er al eens graag over hun lessen en examens, hun familie en vrienden. Senioren hebben een luisterend oor, geven graag tips en willen er vooral 'zijn' voor de studenten.Naast de ontmoeting en de verbinding staat ook het leren centraal. Senioren en studenten leren er van elkaar door vooraf aan te geven: Wat ze goed kunnen en graag willen leren aan iemand Wat ze niet niet goed kunnen en willen leren van iemand Op basis van deze info, hun talenten én interesses, faciliteren we de verbinding tussen jong en oud. Intussen hebben we al meer dan 100 mensen (evenredige mix tussen jong en oud) die hun interesse doorgaven. WaaromStudenten en senioren voelen zich soms wel eens alleen en hebben vaak nood aan meer verbindende en verrijkende contacten. Het is alom bewezen dat intergenerationele contacten en activiteiten positieve en diverse effecten hebben bij beide generaties. Echter zijn er nog té weinig initiatieven die net déze generaties samenbrengt, op niveau van hoger onderwijs. Onze studenten staan voor belangrijke keuzes die hun leven zullen bepalen, zijn sterk zoekende en missen soms steun hierbij. Wie kan hen beter opvangen dan levenswijze senioren?Voor senioren is Arteveldehogeschool een dynamische, jonge plaats waar ze enthousiasme en energie voelen. Ze voelen zich er niet oud, wel aangenaam omringd. Ze kom niet naar de Rits voor een probleem of omdat ze 'oud' zijn, ze komen er heen om de studenten te inspireren, op basis van hun eigen interesses en talenten. Ze keren huiswaarts met fijne anekdotes, leuke herinneringen, grappige momenten. De Rits heeft een sterk vrijblijvend karakter.Studenten en senioren komen graag en zelfs liever naar de campus dan voorheen. Waar & WanneerDe Rits (Campus Kantienberg, Voetweg 66, 9000 Gent - Lokaal L.01.03, vlakbij het onthaal) is sinds 24 april 2025 geopend. Beide generaties zijn meer dan welkom op volgende dagen: Maandag van 14u - 17u Dinsdag van 10u - 17u Donderdag van 10u - 17u Tijdens de zomerperiode zijn we gesloten van 1 juli tot en met 15 augustus. Ook tijdens de herfst-, kerst- en paasvakantie zijn we gesloten. Studenten en senioren spreken wel tijdens deze verlofperiodes samen af - geheel vrijblijvend. Zo gingen ze al eerder samen naar de Gentse Feesten om tango te dansen en wandelden ze samen in de Bourgoyen. Dit initiatief werd opgestart dankzij financiering van Koning Boudewijnstichting voor 1 kalenderjaar. Deze financiering loopt af eind december 2025. Het doel is om deze werking verder te bestendigen met nieuwe of aanvullende financieringsbronnen.

Sam K.1 jaar geleden Op 06 mei 2022 organiseerde Jong en Oud in Gent in het NT-Gent een intergenerationele ontmoeting met als doel ontmoeting en gewaarwording.de deelnemers bestonden uit 30 stadsmedewerkers uit verschillende diensten, 20 leerlingen van het secundair kunstinstituut en 20 senioren uit gent. De oudste deelnemer was 84 jaar (1938), de jongste was 17 (2005). We hebben hierdoor 5 generaties samengebracht: stille generatie (> 1939), babyboomers (1940-1955), verloren generatie (1956-1970), pragmatische generatie (1971-1985), millennial (1986-2000) en digital natives (<2000).Het evenement begon met Pascal Roskam (lesgever Hogent) die een lezing gaf over generatietheorieën en wat dit concreet teweeg brengt op de werkvloer. Hierna namen de deelnemers plaats aan tafel gemixt tussen de generaties heen. Toen werd er aan de slag gegaan rond alledaagse vragen met betrekking stad Gent en cultuur.

Jolien A.1 jaar geleden Wat en wie De Rits is een ontmoetingsplaats, gelegen op campus Kantienberg (Arteveldehogeschool) waar studenten en senioren verbinden en leren van elkaar.Studenten en senioren verbinden in het gezellig salon tijdens een babbel met een tas koffie, een spel, stekken van plantjes, ... Studenten ventileren er al eens graag over hun lessen en examens, hun familie en vrienden. Senioren hebben een luisterend oor, geven graag tips en willen er vooral 'zijn' voor de studenten.Naast de ontmoeting en de verbinding staat ook het leren centraal. Senioren en studenten leren er van elkaar door vooraf aan te geven: Wat ze goed kunnen en graag willen leren aan iemand Wat ze niet niet goed kunnen en willen leren van iemand Op basis van deze info, hun talenten én interesses, faciliteren we de verbinding tussen jong en oud. Intussen hebben we al meer dan 70 mensen (evenredige mix tussen jong en oud) die hun interesse doorgaven.Waarom Studenten en senioren voelen zich soms wel eens alleen en hebben vaak nood aan meer verbindende en verrijkende contacten. Het is alom bewezen dat intergenerationele contacten en activiteiten positieve en diverse effecten hebben bij beide generaties. Echter zijn er nog té weinig initiatieven die net déze generaties samenbrengt, op niveau van hoger onderwijs. Onze studenten staan voor belangrijke keuzes die hun leven zullen bepalen, zijn sterk zoekende en missen soms steun hierbij. Wie kan hen beter opvangen dan levenswijze senioren?Voor senioren is Arteveldehogeschool een dynamische, jonge plaats waar ze enthousiasme en energie voelen. Ze voelen zich er niet oud, wel aangenaam omringd. Ze kom niet naar de Rits voor een probleem of omdat ze 'oud' zijn, ze komen er heen om de studenten te inspireren, op basis van hun eigen interesses en talenten. Ze keren huiswaarts met fijne anekdotes, leuke herinneringen, grappige momenten. De Rits heeft een sterk vrijblijvend karakter. Waar & WanneerDe Rits (Campus Kantienberg, Voetweg 66, 9000 Gent - Lokaal L.01.03, vlakbij het onthaal) is sinds 24 april 2025 geopend. Beide generaties zijn meer dan welkom op volgende dagen: Maandag van 14u - 17u Dinsdag van 10u - 17u Donderdag van 10u - 17u Tijdens de zomerperiode zijn we gesloten van 1 juli tot en met 15 augustus. Ook tijdens de herfst-, kerst- en paasvakantie zijn we gesloten. Studenten en senioren die toch blijvend in contact willen staan, los van de locatie, kunnen zich vrijblijvend toevoegen aan de Whatsapp-groep 'Rits zomert' - om samen, buiten de campus ook nog af te spreken in de stad.Dit initiatief werd opgestart dankzij financiering van Koning Boudewijnstichting. Deze financiering loopt af eind december 2025. Het doel is om deze werking verder te bestendigen met nieuwe of aanvullende financieringsbronnen.

Sigrid D.1 jaar geleden De samenwerking met LDC De Waterspiegel werd opgestart in de zomer van 2022. Via verschillende activiteiten proberen we kinderen en senioren uit de wijk met elkaar in contact te brengen op een laagdrempelige manier. We zetten graag 1 project van schooljaar 24-25 in de kijker, nl het pennenvriendenproject met het 5de lj en de senioren van Muide-Meulestede.Het 5de lj moest in het kader van de lessen taal een brief schrijven. Zo ontstond het idee om een soort briefwisseling op te starten binnen de wijk. Voor de kinderen een manier om hun taalvaardigheid te verbeteren. Voor de senioren een leuke manier om in contact te komen met buurtgenootjes en om de eenzaamheid te doorbreken.Samen met de brede school coördinator namen we Illustrator/schrijver Veerle De Rave onder de arm om het project mee vorm te geven. Samen maakten we een plan om gedurende een half schooljaar brieven uit te wisselen. We zochten hierbij naar manieren om deze schrijfmomenten op een creatieve manier in te vullen en als afsluiter voorzagen we een gezamenlijk afsluitmoment waarop kinderen en senioren elkaar ook in real life konden ontmoeten. Er werd voor een affiche/flyer gezorgd om de senioren in de buurt warm te maken voor het project. Vervolgens werden de kinderen en de geïnteresseerde senioren gematched met elkaar op basis van een korte persoonsbeschrijving en interesses. Veerle maakte een heen- en weer koffer voor de correspondentie tussen beide groepen en het concept werd uitgewerkt met thema’s op maat van beide groepen (school, hobby, boeken, dieren, vakantie). Het werd een waardevolle uitwisseling van verhalen, ervaringen en vriendschap. In het begin wisten de kinderen niet goed wat ze konden verwachten. Een brief schrijven was voor veel kinderen een nieuwe, spannende ervaring. Elke keer dat er post kwam, was er een moment van blije verwachting in de klas. Elke brief toverde een glimlach op het gezicht. De woorden waren vaak grappig, ontroerend of leerzaam. Ze hebben de kinderen laten lachen, doen nadenken en hun kijk op het leven verbreed. De kinderen leerden niet alleen schrijven met meer gevoel en aandacht, ze hebben ook geleerd hoe het is om met iemand in contact te staan die een ander leven leidt, in een andere tijd is opgegroeid, en andere verhalen te vertellen heeft. De openheid en het enthousiasme van de senioren voelde warm. Er werd verteld over vroeger, hoe het was om op te groeien in een andere tijd, over hoe brieven toen de enige manier waren om iemand op afstand te spreken. De kinderen leerden hun pennenvriend steeds beter kennen door verhalen over hun jeugd, werk, hobby’s of levenservaring. Alle brieven waren rijk aan leven: leven in een andere stad, reizen naar verre landen, de liefde voor huisdieren,…. Er werd al eens wijze raad gegeven. Soms was er een leuk weetje. Of er werd uiteraard ook al eens een grappige anekdote verteld.Wat dit project bijzonder maakte is dat het liet zien hoe mooi contact tussen generaties kan zijn. We hebben ontdekt dat we veel van elkaar kunnen leren, ook al verschillen onze leeftijden flink. In plaats van afstand, bracht het ons juist dichter bij elkaar. Het idee dat iemand speciaal voor jou schrijft, blijft iets heel moois. In een wereld waar alles snel moet gaan, hebben we laten zien dat trager soms beter is, en dat woorden op papier iets blijvends kunnen zijn. We hebben ervaren dat schrijven verbindt.De kinderen hebben enorm veel geleerd over schrijven en communiceren, maar vooral over luisteren naar iemand die ouder is, een andere generatie vertegenwoordigt. En tegelijkertijd ontdekten ze hoe verrassend veel ze met elkaar gemeen hebben: interesses, dromen, twijfels….Het contact heeft iedereen verrijkt en op het afsluitfeest met ijsjes en veel cadeautjes, zijn blijvende contacten gelegd die de kinderen hopelijk nog lang mogen koesteren. Zo gaat er nu een leerling mee de hond uitlaten met haar pennenvriendin, enz. En net dit is kostbaar en is wat we hiermee wilden bereiken: verbondenheid in de wijk, elkaar gewoon nog eens tegen komen in de wijk of tijdens de buurtfeesten en een babbeltje slaan, eens een deurbezoekje brengen, ….

Sam K.3 jaar geleden In het schilderachtige Park Antoniushof bevinden zich oude soorten appels en peren in weelderige boomgaarden, die fungeren als een bijzondere verbindingsplek tussen jong en oud. Bewoners, hun families, buurtbewoners en kinderen koesteren de ruimte en sereniteit van dit park.Het intergenerationele project "De fruitpluk Antoniushof en de moestuin" zag het licht in het voorjaar van 2022. Gelegen nabij de assistentiewoningen voor senioren en aangrenzende privéwoningen, werd het park tijdens de coronaperiode nog aantrekkelijker voor de buurtbewoners, die hier samenkwamen om van de gezelligheid te genieten en elkaars gezelschap beter te leren kennen.Het project heeft verschillende doelstellingen: Het team van Antoniushof wil verbinding en verdraagzaamheid tussen de generaties bevorderen door het organiseren van diverse activiteiten. Het gevoel van veiligheid vergroten door wederzijds begrip en een verhoogd gevoel van sociale controle. Het tegengaan van verspilling door het plukken en verwerken van vruchten van de fruitbomen, waaruit gezonde fruitsappen worden gemaakt. Kinderen laten kennismaken met de natuur, zelfs in een stedelijke omgeving. Individuele beweging stimuleren door de mogelijkheid om het park te ontdekken. Het project tracht bewoners en de buurt samen te brengen en te verbinden. De openingsuren van het park zijn aangepast, zodat buurtbewoners tijdens de zomer langer van het park kunnen genieten. Er zijn diverse activiteiten georganiseerd, waaronder een gezellige picknick met zowel buurtbewoners als bewoners van Antoniushof.Het project kon rekenen op de steun van de buurt. Dankzij de organisatie Velt werden er verschillende workshops georganiseerd voor alle geïnteresseerde vrijwilligers. Deze workshops behandelden onderwerpen als plukken, het juiste moment om te plukken, benodigd materiaal en opslagtechnieken. In september 2022 werd er samen met buurtbewoners, Antoniushof-bewoners en kinderen uit de buurt een oogst van appels en peren georganiseerd. Elk kind ontving een kleine attentie, en alle deelnemers kregen een bonnetje voor een gratis glas appelsap in de cafetaria. Dit initiatief had tot doel de toegankelijkheid van het park en de cafetaria te vergroten en mensen aan te moedigen van het uitgebreide terras te genieten.Het geplukte fruit werd naar een mobiele fruitpers gebracht, waar het verwerkt werd tot appelsap, met een toevoeging van een percentage peren. Plukstokken bleven na de oogst beschikbaar voor gebruik in de buurt.In de zomer van 2023 wordt het project in Park Antoniushof opnieuw versterkt door de waardevolle hulp van verschillende scholen, waaronder Sint-Vincentius en De Muze. Deze scholen hebben zich vol enthousiasme aangesloten bij het initiatief en bieden hun steun aan door te helpen met fruitplukken en deel te nemen aan de workshops.Bovendien hebben de ontmoetingen tussen de scholen en de bewoners geleid tot prachtige samenwerkingen, waarbij klassen gezamenlijk activiteiten ontplooien, zoals verjaardagsfeestjes, creatieve middagen en gezelschapsspellen. De harmonie tussen jong en oud in het park zorgt voor een bijzondere en verrijkende ervaring, waar iedereen van kan genietenDit versterkt niet alleen de band tussen de bewoners en de jongere generatie, maar het stimuleert ook een gevoel van saamhorigheid en gemeenschapszin. Samen plukken we niet alleen de vruchten van de bomen, maar ook de vreugde van gezamenlijke inspanningen en gedeelde momenten.Met elke ontmoeting en activiteit die plaatsvindt, bouwen we verder aan een warme en ondersteunende omgeving waarin jong en oud elkaar inspireren en versterken. Deze prachtige samenwerking tussen de scholen en Park Antoniushof toont aan dat door het bundelen van krachten, we een bloeiende en dynamische gemeenschap kunnen creëren die samen blijft groeien. Op naar een stralende toekomst vol gedeelde vreugde en waardevolle connecties!Het project heeft een blijvend karakter, en de organisatoren willen het verder uitbouwen door fruitplukladders aan te schaffen. Ondertussen is er ook een moestuin aangelegd, waar de eerste buurtbewoners samen met bewoners al zijn begonnen met tuinieren. Ook buiten kantooruren zetten bewoners en buurtbewoners zich in om de planten water te geven en het onkruid te wieden. Dit bevordert niet alleen de groei van de gewassen, maar stimuleert hen ook om meer te bewegen en zorg te dragen voor hun gezamenlijke groene oase.Laat Park Antoniushof een levendig symbool zijn van wat we samen kunnen bereiken. Met onze gedeelde passie voor natuur, gemeenschap en verbinding tussen generaties hebben we een ware oase van geluk gecreëerd. Laten we dit inspirerende project koesteren en laten groeien, zodat het een baken van hoop en harmonie blijft voor toekomstige generaties. Samen kunnen we blijven bloeien, gedreven door ons verlangen om te plukken, te delen en te groeien, net als de vruchten van de boomgaard.

Michiel L.3 jaar geleden Beeldhouwen mét alle talenten. Leeftijd speelt toch geen rol?In Lokaal Dienstencentrum De Regenboog organiseren we heel wat activiteiten. Hierbij richten we ons grotendeels op een iets ouder publiek uit onze buurt. In onze missie staat heel duidelijk dat iedereen bij ons welkom is, wat ook je leeftijd, cultuur of overtuiging is, maar in we bereiken toch in hoofdzaak toch vooral een volwassen/oudere doelgroep. Afgelopen zomer broeide er iets moois en unieks dat voor velen heel verrijkend was.Marc, onze lesgever Beeldhouwen kwam vorig jaar met het idee op te proppen om zijn cursus bij ons meer open te stellen voor mensen met autisme. Zijn ervaringen waren hierbij heel positief. Senioren en (jongere) mensen met autisme hebben vaak een bijzondere ‘klik’. Patsy las het bericht van Marc over de cursus en zag hierin meteen iets voor haar 12 jarige zoon Yahya. Yahya heeft veel talenten en daarnaast ook wel moeilijkheden. Hij kan goed studeren, goed koken maar contacten met leeftijdsgenoten zijn dan weer een pak moeilijker.Patsy en Yahya stelde ons de vraag of ook een 12 jarige kon inschrijven voor de zomervakantiecursus beeldhouwen. Nu moeten we vanuit het lokaal dienstencentrum eerlijk bekennen dat we deze vraag nog niet gekregen hadden en ons toch ook afvroegen of we dit wel zouden doen, want er was toch een groot leeftijdsverschil? Heel wat vragen kwamen in ons op. Maar als team kwamen we snel tot de conclusie dat we dit wilden proberen. Yahya mocht niet meer naar de roeiclub waar hij 2 jaar roeide, en er was niet veel aanbod voor hem tijdens de vakantie. Een activiteit in een Lokaal dienstencentrum was misschien theoretisch niet de meest logische keuze, maar zowel Yahya, zijn mama Patsy als lesgever Marc waren overtuigd dat dit wél het geval was.En zo ging Yahya van start. De groep werd ingelicht door Marc en Yahya was één van de 12 deelnemers. Yahya is 12, samen met 50’ers, 60’ers én 70'ers. Allemaal samen om te beeldhouwen, maar ook om elkaar te ontmoeten en elkaar te leren kennen, waar ook daarvoor staat een Lokaal Dienstencentrum. Voor Yahya gaf deze groep een vorm van veiligheid die hij soms minder kan vinden bij leeftijdsgenoten. De grote rust en voorspelbaarheid van deze deelnemers waren heel belangrijk voor Yahya. Hij voelde zich heel welkom in de groep en dat betekende uiteraard veel!Voor de groep was het ook verrijkend. Yahya draagt met veel plezier de zware stenen voor de medecursisten, maar heeft hen ook wel wat geleerd over hoe zijn wereld in elkaar zit. Een beetje anders, maar dat is helemaal ok. Een deelnemer vertelde ook het verhaal over hoe mooi Yahya omgaat met haar. Ze stapt zelf wat moeilijker door een trombose en hier ging Yahya helemaal ok mee om, en voor haar was hij extra hulpvaardig om de stenen te dragen.Als Lokaal Dienstencentrum tot slotte hebben ook wij geleerd. De drempelvrees die we in het begin een klein beetje hadden was totaal onterecht. Het doet ons ontzettend veel deugd om te horen dat we een fijne activiteit hebben mogen organiseren waar letterlijk jong én oud plezier aan gehad heeft. En net als beeldhouwen wisten we niet tot welk product we gingen komen, maar dat het een pracht van een beeld is geworden, daar zijn we wel héél blij mee. Uiteraard zouden we heel blij zijn mochten we in de prijzen vallen. Niet in de eerste plaats voor de geldprijs, maar vooral als bevestiging voor de groep die dit samen realiseerde. De geldprijs willen we dan ook investeren in het verder organiseren van dit beeldhouwen, of een andere activiteit, waarbij de vooral zullen inzetten op de talenten en waarbij we leeftijd als kracht gebruiken in plaats van als criterium.

peter p.3 jaar geleden Al 15 jaar werken we me onze vrijwilligersvereniging op school (Sint-Janscollege) genaamd SaVa? samen met mensen uit de buurt. We doen klusjes voor senioren, bezoeken mensen in de buurt, werken mee in het lokaal dienstencentrum, helpen op de feesten van senioren verenigingen, doen animatie in het rusthuis en nog zo veel meer. Wij doen ook zwerfvuilacties, huiswerkbegeleiding en nog veel meer andere dingen, maar de werking met senioren is toch de ruggengraat.Naast deze vaste werking was het bijzondere dit jaar:1 We zijn met de leden van Samana naar Pairi Daiza geweest. We hadden geld over van een Europees project rond vrijwilligerswerk en hebben deze mensen getrakteerd op een dagje dierentuin. Niet zo maar een uitstap maar een legendarische uitstap. 22 jongeren en 35 leden van Samana, waarvan 15 rolstoelgebruikers en slechts 3 mensen onder de 65. De plaveien daar zijn bijna onberijdbaar en de niveauverschillen zijn stevig…. maar iedereen genoot. De leden waren in de wolken van zo’n mooi park en de leerlingen genoten (en waren bekaf). 2 Dit jaar hebben we ook een computerbuddy werking opgezet in de wijk de Oude Bareel, waarbij leden van OKRA beroep kunnen doen op onze leerlingen. We geven al enkele jaren uitleg over gsm’s in ons Lokaal Dienstencentrum maar nu werken we echt met koppels. De wederzijdse kennismaking is natuurlijk veel beter.3 Omdat we het soms confronterend vinden om altijd in de rol van dienende, leidende, valide … te zitten hebben we met enkele leerlingen bewust op zoek gegaan naar contacten met senioren die op gelijkheid gebaseerd zijn. Zo zijn leerlingen gaan mee praten met de praatgroepen van het lokaal dienstencentrum. Gewoon eerlijke gesprekken tussen jongeren en senioren. We starten ook een schrijfactie tussen onze leerlingen en senioren. In september gaan we hen ook fysiek bij elkaar brengen. Gewoon met elkaar praten en van elkaar gezelschap genieten. Luisteren naar de wijsheid en het enthousiasme dat in beide groepen aanwezig is.4 We wilden dit jaar ook verbreden… Daarom zijn we midden de vakantie met een dozijn leerkrachten een dag gaan meedraaien in het rusthuis. Zo beseffen de collega’s ook hoe mooi en knap het werk is dat onze leerlingen doen. Sowieso een mooie dag voor velen. 5 We wilden ook eens de traditie doorbreken. Bij bezoek aan een rusthuis horen we meestal muziek van heel lang geleden. ‘Daar bij die molen’ en ‘laat de zon in je hart’ zijn dan de klassiekers. Met enkele leerlingen wilden we dit eens anders doen. Twee kerels die al ferme stappen hebben gezet in de hiphop scene hebben een lied geschreven voor de bewoners van RVT Heiveld. Binnenkort gaan ze daar optreden met dit lied, de eerste reactie van senioren is al positief.- Hun eerste hit: https://youtu.be/3Tko4XBdCUc- Het lied dat ze schreven voor de bewoners van het rusthuis: https://we.tl/t-cztWeTxTmc- De tekst: k zie je haat me, laat me, ga fftjes gone Nu sta je vanvoor bij me show that's cuz you already know Je wil weten wat ik voor je voel, u already know My girl, u already know Girl u already know oma's en opas, geen knuffels corona dit is voor mij een leuk gebaar, want we houden van elkaar (2x) dit is voor de oma’s en de opa’s soms was het moeilijk door corona maar nu kunnen we weer knuffels geven lachen, huilen, buiten spelen dus alles wat we doen doen we samen, we denken aan nu en aan later alleen liefde geen tijd om te haten (2x) dit is voor de oma’s en de opa’s soms was het moeilijk door corona maar nu kunnen we weer knuffels geven lachen, huilen, buiten spelen dus alles wat we doen doen we samen, we denken aan nu en aan later alleen liefde geen tijd om te haten (2x) Oh my, jij wil dat ik zo blijf Maar ik zie je haat me laat me ff on my own zijn Ik zie je haat me, laat me, ga fftjes gone Nu sta je vanvoor bij me show that's cuz you already know Je wil weten wat ik voor je voel, u already know My girl, u already know Girl u already know All the girls, yeah they come and go… She wanna play games like a nintendo Always on the block cause they don't get dough Ik heb friends, ik heb enemies ik heb ze both Fast life ik kan nu echt niet vertragen Sorry ik moet gaan, ja ik moet je nu verlaten Ben op de grind en that fosho DTB, heel me life zoek dough Ik zie je haat me, laat me, ga fftjes gone Nu sta je vanvoor bij me show that's cuz you already know Je wil weten wat ik voor je voel, u already know My girl, u already know Girl u already know oma’s en opas, geen knuffels corona dit is voor mij een leuk gebaar, want we houden van elkaar (2x) dit is voor de oma’s en de opa’s soms was het moeilijk door corona maar nu kunnen we weer knuffels geven lachen, huilen, buiten spelen dus alles wat we doen doen we samen, we denken aan nu en aan later alleen liefde geen tijd om te haten (2x)Wat we zouden doen met de eventuele centen? FEEST VIEREN15 jaar buurtwerking met de klemtoon op contact met senioren dat gaan we vieren. We ontvangen alle senioren waarmee we samenwerken op school voor een maaltijd (die we samen klaar maken) en gaan ons daarna amuseren (spelletjes, muziek, dans?) . Degene die thuisgebonden zijn willen we bezoeken met de ijskar....

Filters

Totaal aantal items: 192

Er zijn 192 projecten beschikbaar.

geen tagfilters.

geen tagfilters.